In Langemark-Madonna een paden en natuurfestival

Wij zijn voor deze gelegenheid afgezakt naar Langemark-Madonna voor de vijfwegentocht bij W.S.V. Colliemolen. Het weer is prachtig zonnig en warm en wij hebben als vorm van eerbetoon een kleinere afstand genomen namelijk die van de 10 km.

In Langemark – Madonna, kun je zeggen dat zij hun zonen uitstuurden om te gaan werken in den vreemde. De eerste seizoenarbeider vertrok in 1886, zijn naam Jules D’ Almagne. Hij bedelde om werk bij de boeren maar tevergeefs, trok naar Steenvoorde over Poperinge.

Een boer stuurde hem naar zijn broer in Frankrijk en dat te voet. De Fransen waren niet zo snel geneigd om de zware werkzaamheden op het veld aan te vatten. De Vlamingen daarentegen werkten wel graag op het veld en het waren noeste werkers en waren welkom. En ook de reden was dat zij hun dagelijks brood konden verdienen. Als eerbetoon aan al deze noeste werkers hebben zij vlak voor de kerk een monument opgericht.

Wij stappen het dorp uit en komen temidden de velden langs rustige paadjes en tarmacjes. Het wordt een echt netwerk van veldwegen en kerkpaadjes doorheen dat rustige landschap met heel wat groen en tal van boerderijen.

De velden zijn reeds mooi bewerkt, tussen de wuivende korenaren van tarwe en gerst genieten wij van het heerlijke wandelweer.

Buiten landbouwgewassen vinden wij talrijke velden met jonge koolplantjes die piekfijn recht omhoog groeien. Dus gaan wij dit jaar terug kunnen genieten van heerlijke koolgerechten.

Wij bevinden ons eventjes op het grondgebied Merkem via de Pottestraat, maar het is maar eventjes, want via een lange bocht zijn wij terug richting Madonna, links van ons een groene horizon en rechts een zicht op het gehucht Madonna waar wij in ’t Madointje onze eerste rustpost benutten.

Voor het 2^de gedeelte zijn wij terug de baan op. Nu een andere landelijke strekking uit. Het wordt terug een festival van zeer goed begaanbare landwegen en kerkpaadjes. Wij passeren zelfs een oud stationnetje en belanden langs een oude spoorbedding.

Trouwens het ganse rustige natuurlijke wandelparkoers is een gezondheidskuur en een prachtige manier om eventjes te onthaasten in deze jachtige tijd. O niemand is opgejaagd of haastig, maar als zij beginnen te spreken is het van hoe laat is het al? En wij moeten nog rap naar hier of naar daar, maar denk nu niet dat zij zijn opgejaagd.

Het was een gezellige en goed verzorgde wandeling die ons echt deugd heeft gedaan. Aan organisatie en alle medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.