Vanuit Dudzele van boer naar boer dwars door een mooi polderparkoers

In Dudzele waren wij op pinkstermaandag te gast bij wandelclub “De Brugse Metten “ voor een volledig vernieuwd parkoers. Geef toe dat op dit parkoers geen steile hellingen waren, spectaculaire gebouwen of monumenten behalve het historische Damme, maar wel een zeer rustig open polderlandschap. Benieuwd wat het ons zou brengen gingen wij van start voor het 12 km parkoers in een heerlijk aangenaam winterweertje.

Vanuit zaal “De Polder” zijn wij de weg op via het kerkplein zijn wij vertrokken en passeren een mooi  witgekalkt huisje versierd met een paar bloeiende klimrozen, een echte parel van een oud nostalgisch landhuisje en daarna zijn wij het open landschap in. Het is er zo open dat wij verder kunnen kijken dan onze neus lang is, gelukkig want moesten wij maar zo ver kunnen kijken als onze neus lang is dan hebben wij vast en zeker problemen, t’is juste hé zou Willy Lustenhouwer gezegd hebben.

Een eerste groot boerenhof dat wij passeren is het Schottenhof indrukwekkend groot en het nieuwe bijhorende woonhuis op de heuvel straalt macht en heerschappij over de vlakte uit.

Dat wij ons hier in deze vlakte af en toe stevig kan waaien zien wij aan de bomen die er krom bijstaan, en van waar de wind regelmatig komt hoef je niet te raden.

In deze zomerse temperatuur aan de hoeve de kwade haag worden wij getrakteerd op een glas koel en helder water aangeboden door de watermaatschappij, langs deze weg van harte dank voor de traktatie. Als wij rechts van ons kijken kunnen wij het hedendaagse leven in één beeld samenvatten. De landbouwgronden, erachter een streep weide met vee, dan een gordel van huizen wat de woonbaarheid bevestigd en aan de horizon de hedendaagse vorm van industrie.

Wij stappen nu de Koolkerkse wegel op, langs rustige tarmacjes, en langs de oude stadswallen en zo bereiken wij het historische Damme steeds een aangename kennismaking waardig. Het stadje biedt zowel historisch als cultureel gezien zeer veel bezienswaardigheden en op culinair vlak is het ook niet te onderschatten. In het plaatselijke schooltje benutten wij onze rustpost. Op speurtocht vinden wij in de rustpost een zeer goed Brugs worstje, en grof gemalen droge worst een echte heerlijkheid.

Na onze rust stappen wij de brug over voorbij de schapenkooi langs de Damse vaart verder, en regelmatig horen wij op het water een zware plons van een opspringende karper, ook zij genieten van het mooie weer.

Wij passeren de stadswallen van Damme. Van militair bolwerk naar moerasbos, allemaal het gevolg van de tachtigjarige oorlog(1568-1648) tussen de Spanjaarden en de Nederlanders. Door het graven van grachten en opwerpen van dammen kreeg het landschap zeer veel natuurlijke biotopen. Het herbergt thans onder de bescherming van natuurpunt een interessante fauna en flora, echt een uniek stukje.

Wij verlaten de Damse vaart en nemen de Rombautsweverdijk. Wij wandelen terug door een dubbele rij bomen met heerlijke veldgezichten, vooral omdat door de lente al die mooie kleuren zijn teruggekomen. Ook het pas gemaaide drogende gras prikkelt onze reukorganen met een heerlijke geur.

Een bord leert ons dat reeds in de 11^de eeuw reeds het overstromingsgebied van het Zwin werd aangevat. Een 22 km lange ringvormige dijk werd ontworpen. Door deze werken werd de eerste grote landwinning tussen Brugge en Sluis een feit. De enkele overgebleven stukken dijk hebben allang geen waterkerende functie meer. De vele stichtingen van Polders en waterwinningen zijn door de eeuwen heen veranderd en hebben geleid naar een volwaardige door de staat erkende besturen. Hun taak bestaat er nog altijd in nog steeds de ingezetenen en hun goederen tegen wateroverlast te behoeden.

Eventjes nog de Ronselaere beek over die gegraven is van de 12^de tot de 13^de eeuw. Tussen terug een dubbele rij bomen zien wij dat de haven van Zeebrugge zeer dichtbij komt.

Wij worden op de wegsplitsing nog getrakteerd op een frisse Aqarius, waarvoor van harte dank.

Wij hebben heerlijk genoten van dit open landschap en als je eventjes rondkijkt en wat uitleg leest langs de weg, dan zie je dat wat sommigen als een lege doos beschouwden, zij nog zeer veel aangename en interessante bevindingen kunnen opdoen.

Wie ook maar een greintje natuur in zich heeft kan hier zeer veel mooie anekdotes vast vastleggen, het was een heerlijk parkoers ook om te onthaasten, waarom niet eventjes halt houden bij een bezienswaardigheid, echte wandelaars hebben toch tijd zat, en wat heb je aan kilometer vreten aan een strak tempo nog over. Wandelen is ontspanning en niet inspanning.

Wat niet wil zeggen dat wij de lange aftands wandelaars niet respecteren, wie dat aankan chapeau daar hebben wij geen probleem mee absoluut niet.

Maar het is dan spijtig dat zij na een grote afstand zeggen er was niets te zien enkel door het feit dat zij moesten flink doorstappen en dat is dan het probleem.

In ieder geval Brugse Mettenclub jullie bezorgden ons een heerlijk rustige landschapswandeling met heel veel mooie zichten, van harte proficiat aan iedereen, hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.