Met Colliemolen op toer rond Westrozebeke

Voor hun derde Arteveldetocht hadden zie bij Colliemoelen uitgepakt met een gloednieuw parkoers. Ook hadden zij hun best gedaan om op bepaalde plaatsen een pancarte uit te hangen met een woordje uitleg van wat er te zien was. Iets wat zeker een meerwaarde geeft aan de organisatie, niet dat wij zulke geschiedenisfreaks zijn maar een woordje uitleg is zeer graag meegenomen. Aanvankelijk is het weer goed en later op de dag zal de zon erdoor komen en krijgen wij een aangenaam wandelweer. Wij kiezen voor het 14 km parkoers.

Wij verlaten het gemeentehuis en stellen vast dat Westrozebeke reeds in 950 een parochie was volgens de overlevering, in 1066 vermeld als Rosebeca. De naam West Rozebeke zou betekenen, beek met riet, het woordje West is er achteraf bijgevoegd om een onderscheid te kunnen maken met Oost- Rozebeke. In November 1382 werden de Vlaamse strijdkrachten onder leiding van Filip van Artevelde er verslagen door de troepen van Filip de Stoute. Deze slag betekende het einde van de macht der gemeenten en het begin van het Bourgondisch tijdperk.  Via een ommetje rond de kerk wandelen wij het dorp uit en komen ogenblikkelijk in het open landschap terecht, licht golvend, een groene horizon, enkele bosjes en wat boerderijen. Wij stappen het vijverbos in en pas enkele meters verder ontdekken wij reeds een vijver. Het bos, ongeveer een 10 ha groot werd in 1985 onder de stuwende kracht van het Arteveldecomité en met de medewerking van de gemeente en de Vlaamse Gemeenschap opengesteld voor het grote publiek. Na een heerlijke doortocht door het bos komen wij als het ware in een grote groentetuin terecht. Op een veld is men naarstig bezig preiplantjes aan het zetten. Dat hier echt aan intensieve groenteteelt word gedaan bewijzen niet alleen de velden maar ook de talrijke serres.

Langs de weg een zogenaamde eigenaardigheid, een tweelingboom als het ware. Uit de holle boomstam van een oude wilg ontspringt een vlierbessen struik en dat is geen getrukeerde foto. Ook een wit bloemenveld krijgt onze aandacht, het zijn niet de bloemen van sierstruiken of planten maar wel deze van de aardappel.

Op het kruispunt van de vijverbosstraat en de meiboomstraat staat nog een oud typisch Vlaams boerderijtje, een erf met voor het huis een grote boom, de stallingen in de onmiddellijke zone van de woonruimte en aan de balie een kapelletje machtig mooi in zijn eenvoud. Nu en dan snorren ons de zware motoren voorbij aan een gezapig tempo, en zeer gedisciplineerd rijden, het is een lust voor het oog om deze glimmende motoren te zien voorbij komen, en hun rijstijl is zeker niet hinderlijk.

Wij dwarsen aan het Bourgondisch kruis de grote baan, en aan de zijgevel van het huis staat een groot kruisbeeld. Hier is echter iets niet juist, een Bourgondisch kruis of Sint Andreaskruis heeft een X vorm, en dat is het niet.

Het oorspronkelijk kruis werd wellicht vernield bij de Franse overheersing (1794-1815) en later vervangen door het toen populaire calvariekruis. Wij stappen nu de bombeekweg op die ons naar een hoeve brengt en even later bereiken wij de agglomeratie Oostnieuwkerke, maar via een ommetje richting Passendale bereiken wij het cultureel centrum Zonneheem waar wij onze eerste rustpost benutten. Eventjes vlak voor de rustpost bemerken wij een hoenderpark met een fier pauw, en zijn hennetje met enkele kuikens. Ook wat mollige sierkippetjes en wat eendjes een mooie pluimvee verzameling.

Via de kouterstraat en een mooie rustige wijk verlaten wij Oost- Nieuwkerke, en even later passeren wij een huis met een bijhorende tuin, wij kijken onze ogen uit als het ware, zoveel verschillende windwijzers, hier woont een kunstenaar, het zijn echt stuk voor stuk echte juweeltjes. En onder weg mogen wij heel wat woordjes onder elkaar uitwisselen want het komt er niet op eentje. De reden wij bevinden ons op het parkoers van babbelfietsroute die ook tevoet kan afgelegd worden.

Maar als wij goed hebben opgelet hebben wij in de grasberm een prachtig bloeiende orchidee opgemerkt  en dit op de steenovenhoek. Even verder terug een zeer prachtig decor, een smalle dreef met aan de linkerkant wat groene struiken en aan de rechterkant een rode beukenhaag, en deze beide zijden zijn geflankeerd door hoge bomen, echt een heerlijk rustgevende plaats.

Maar als wij naar San Fransisco willen reizen geen problemen wan de bus staat klaar. En zo bereiken wij rustig voor de tweede maal het cultureel centrum Zonneheem voor een rustplaats.

Nadien restten er ons nog zowat een viertal kilometer, naar het einde toe worden wij nog aangenaam verrast door enkele kinderen die ons in deze zomerse temperatuur een gratis glas water aanbieden. Deze vriendelijke aanbieding kunnen wij niet weigeren en langs deze weg stellen zij op jonge leeftijd een werk van barmhartigheid namelijk de dorstigen laven en zo zijn zij op weg om in het later leven ook nog goede daden te verrichten. Langs deze weg van harte dank voor de aanbieding en nadien hadden wij nog graag een attentie over voor deze lieve kinderen.

En zo komen wij langzaam maar zeker naar de aankomst toe, een wandeling waar wij heerlijk van genoten hebben, en zij hun parkoermeester zeker mogen behouden.

Traditioneel was ook de organisatie zeer goed verzorgd, daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, het was een plezier jullie gast te mogen zijn, hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.