De slag om Cassel

Via Poperinge en het Noord-Franse Cassel worden wij aan de hand van vele marspijlen uitstekend gepiloteerd naar het kleine dorpje Zuydpeene waar wij in het plaatselijke sportcentrumpje onze inschrijfformaliteiten vervullen. Het weer is iets aan de zwoele kant, enkele zwarte wolken hangen ons boven het hoofd en in de namiddag krijgen wij nog wat zonnige periodes, maar het blijft droog en al bij al nog aangenaam wandelweer, en wij kiezen voor het 10km parkoers.

Langs het kerkje en enkele oude huisjes stappen wij het dorpje uit, met een gezellig dorpspleintje waar de kermis staat opgesteld. Even onder de spoorweg stappen wij links het open veld in. Onmiddellijk ontspant er voor onze ogen een groot paars bloemenveld en aan de horizon een bos. De paarse bloemen en later wat witte bloemen zijn afkomstig van bloeiende aardappelvelden, een heerlijk aanschouwend bloementapijt.

Het licht stijgende tarmacje loopt naar het bos toe, wij zitten nu echt landelijk tussen de patatten, de bieten en de tusschenterwe ( maïs ). Maar wij genieten meteen van machtig mooie panoramische zichten over die glooiende streek. Hier en daar ook enkele verzorgde boerderijen.

Even later worden wij afgeleid op een veldweg en betreden wij als het ware het oude slagveld van de ‘slag om Cassel’. Het gebeurde allemaal in de 17^de eeuw, toen werd Europa verdeeld tussen twee grote families, de Bourbons zeg maar de Franse kroon, en de Habsburgers zeg maar de kroon van Spanje en Oostenrijk. Louis de XIV wilde de invloed van zijn vijanden ten allen prijze verminderen door de Franse grenzen te verschuiven en zij beter te kunnen verdedigen en de landgrens met Vlaanderen was de ideale zone.

Andere redenen waren ook agressiviteit van de Nederlandse kooplui, het Calvinisme en de brutaliteit van de Nederlandse opinie, en zo was de oorlog onafwendbaar.

Wij naderen een automatische spoorweg overgang, de bel rinkelt, en menigmaal zullen wij een trein horen denderen door het rustige landschap. Het is als het ware een levendige tentoonstelling van rijdende treinen, de snelle T.G.V., goederentreinen en reizigerstreinen van de regio Noord – Frankrijk.

Aan de overweg vinden wij een eigenaardig ploegje die er als herinnering is geplaatst, het is er eentje voor het rooien van aardappelen, en zo naderen wij rap de splitsing waar ons een gratis ijsje word aangeboden, langs deze weg van harte dank voor de traktatie.

Wij stappen nu door naar Noord-Peene, als het ware een oud Vlaams dorpje, met een mooie kerk een cultureel centrumpje maar tevens een interessant museumpje met een beeld van de streek en de samenleving van de gemeenschap in vroegere tijden. Een prachtige maquette en de vele foto’s e borden met uitleg, met nota bene  Nederlandse teksten zijn de pronkstukken van dit aardig mooi opgezette museumpje en zelfs de korte rondleiding is in het Nederlands.

Ook heeft het dorpje een groot park, kaarsrechte straatjes met heel veel lage huisjes, allemaal verschillend, echte werkmanshuisjes, ieder bouwde volgens zijn eigen financieel vermogen

Even buiten het dorp bemerken wij een ommuurde hoeve met een stenen inrijpoort het ware de uitkijkpost voor de streek. Na een poosje verlaten wij d route de Watten om af te dalen in het mooie landschap, en het hoekhuisje heeft wel en eigenaardige nummering namelijk 2999

En dat is geen tikfout.dat zal wel een heel lange straat zijn.

Wij komen voor de Casselberg en op de linkerzijde vinden wij de hoeve van het klooster Saint-Guillaume. Hier stond een eens een klooster op een strategische plaats, het werd vier maal veroverd en tenslotte in 1677 platgebrand, dit alles speelde zich af tussen twee beken De Peene en de Linckebeek, de verschillende godsdienstoorlogen lagen aan de basis van deze vernieling. Ook een oude eiken balie weerhoud onze aandacht, want de bovenbalk bestaat als het ware uit een volledige boom waarvan het eerste gedeelte tamelijk minder zwaar is gemaakt en het uiteinde is praktisch de volle stam om als contra gewicht te fungeren bij het open en het sluiten van dit logge gevaarte.

Wij passeren ook de aubelisque die ons laat herinneren aan de slag om Cassel, wij passeren ook door het Tom Veld, en al hangt aan de gevel van een boerderij de plaat “ Bij de Tom “ is dat wel geen eigendom van Tom Boonen. Maar hier werden de vluchtende Nederlandse troepen achtervolgd door de troepen van de hertog van Luxemburg.

Nog verder genietend van enkele mooie landschapszichten en mooie huisjes stappen wij richting aankomst toe.

Hier wacht ons als het ware een heerlijk eetfestijn, want de heerlijke grote hammen draaien aan het spit, en die heerlijke geur nodigt ons uit om te proeven en daarvoor hoeft men niet aan te dringen ,ook de heerlijke braadworsten zijn een festijn, en dat met een heerlij fris pintje, joepie wij zijn aan het goede adres, en wilde je een heerlijk aperitief wel dan was een picon op zijn plaats en meer moet dat niet zijn.allé santé en laat het U smaken, en zo sluiten wij een boeiende wandeldag af.

Aan de parkoermeester van harte proficiat en van harte dank, en dit ook voor de organisatie die de uitlegborden van Nederlandstalige tekst voorzag een zeer gewaardeerd gebaar.

Wij konden ook nog vernemen dat kinderen daar nog één uur per week Nederlands leren, en ook volwassenen cursussen kunnen volgen in het Nederlands.Ook sommige straatnamen verwijzen naar de binding met Vlaanderen waar sommigen nog aangeschreven staan in het oud Vlaams zoals bijvoorbeeld de Noord-Straete.

In ieder geval wij hebben een mooie afwisselende wandeldag beleefd in een bekoorlijk mooie streek, gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.