In Nieuwpoort langs polders en kreken maar voor de heksen zijn we niet geweken

Een beetje bedeesd stapten wij het podium van het stadspaviljoen op want het mooie decor was geflankeerd met enkele heksen, dit was dan ook de dertiende heksentocht; maar zo bang waren wij nu ook niet hoor. Met een mooi zonnig weertje van om en bij de 25° gaan wij van start voor 14km. Over de zonnige sfeer hangt wel een schaduwzijde. W.T.C. Nieuwpoort heeft noodgedwongen en op onverwachte wijze moeten afscheid nemen van hun geliefde en trouwe parkoersmeester in de persoon van Herman Mehard. Een man die het parkoers uitzette met hart en ziel steeds naar nieuwigheden zoekend, Herman wij zullen je missen. Langs deze weg bieden wij de familie en ook het bestuur onze oprechte deelneming aan.

Het werd zowat een zwerftocht langs mooie natuurpaadjes richting kinderboerderij, maar wij wijken eventjes af naar links langs een heerlijk smal wegeltje tussen hoge hagen. Het parkoers is anders dan gewoonlijk, wij krijgen een reeks andere paden om eventjes door het Mauritiuspark te wandelen langs de ideeëntuinen richting zee toe waar wij in het plaatselijke schooltje onze eerste rustpost benutten. Wij waren nu eens met het tweede gedeelte eerst begonnen, omdat dit gedeelte het parkoers van 7 km was en onze wandelvrienden voor dit traject hadden gekozen.

Na de rust passeren wij de man op de schildpad, die man heeft toch watervrees hoor, want hij staat daar niet meer van gisteren en nog steeds is hij de plas niet overgestoken. Nu wij gaan een stukje zeedijk bewandelen en genieten van de zomerse sfeer om dan langs het wandelstaketsel richting zeemijn te stappen. In de havengeul varen allerlei bootjes op en aan over het rimpelloze water, en op de schuine rand van de dijk zitten de meeuwen te geeuwen.

Wij komen aan het kattesas voorbij en vlak ernaast liggen de oude gloriën, te rusten. Wij zijn terug binnen en genieten van een heerlijke verfrissing.

Na dit zijn wij terug de weg op richting Koolhofput. Langs het vaartje en het open landschap bereiken wij het domein. Het is een natuurdomein en een 10 ha zandwinningvijver die in 1978 werd uitgegraven voor de aanleg van de autosnelweg A17/E40. Fungeert ook als buffer bekken voor het eventuele overtollige winterwater. Ook het water van de koolhofvaart die een cruciale rol speelt omdat hij toch een stroomgebied heeft van om en bij de 10000 km. En ook zorgt voor de afwatering van het lager gelegen Veurne- Ambacht.

Het is ook een aantrekkelijk gebied voor watervogels. Vanaf 2000 hebben de Vlaamse landbouwmaatschappij, de provincie, de stad Nieuwpoort en de visserijcommissie de handen in elkaar geslagen om er een recreatief landschappelijke inrichting van te maken. Het is er rustig en heerlijk wandelen. Dat wij de zomer en de oogstperiode tegemoet gaan zien wij aan de graangewassen die stilaan hun rijpe goudgele kleuren aannemen.. Het is zeer warm als wij in het open landschap doorstappen maar een licht briesje zorgt toch voor een aangenaam wandelweer.

Vlak voor de brug van het kanaal Nieuwpoort – Duinkerke mogen wij langs het smalle aardeweggetje langs het kanaal weg, in de berm vinden wij een waaier van verschillende bloemen, en boven al die kleuren dwarrelen enkel vlinders.

Wij bereiken even later de Veurnse sluis, die is 45,10 meterslang en 8,50m breed.. Eventjes voor de sluis vonden wij een apart verkeersbord voor de scheepvaart, de ondergrond is er groen in plaats van blauw, met daarop de oude stadsbenaming namelijk Novus Portus.Wij stappen de sluis over en via een ommetje stappen wij onder de lange brug door op een recent nieuwe wandelbrug door de Vlaamse overheid afdeling kust geopend.

Het is fantastisch idee want je krijgt er een prachtig zicht op het ingewikkelde sluizenkompeks Ganzepoot een fantastisch idee. Ook komen wij langs de vernieuwde kaai voorbij gezellige terrasjes en verscheidene viswinkels, wij moeten eerst naar de aankomst maar wij zullen een momentje later op ons stappen terugkeren om van die heerlijkheden te genieten, want je verlaat Nieuwpoort toch niet zonder een visje.

In de aankomstplaats genieten wij nog eventjes na van deze afwisselende wandeldag en hebben ook een gesprekje met onder meer voorzitter Gilbert Steeman die het nog altijd ziet zitten. In ieder geval wij kijken al uit naar een volgende wandeling om te zien of hij nog enkele verborgen wandelplekjes te bieden heeft en zo te horen is hij bijlange nog niet aan het einde van zijn Latijn.

Gasten van harte proficiat en van harte dank voor jullie gewaardeerde gastvrije bediening, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.