Sportvrienden leiden ons door de rustige natuur

Als wij Denderleeuw bereiken is het weer somber en grijs, donkere dreigende wolken hangen ons boven het hoofd. Het regent niet meer en de temperatuur schommelt om en bij de 16° om tegen de middag op te klimmen tot eventjes boven de 20°. Het blijft droog tot na de middag en af en toe krijgen wij een zacht briesje wat eventjes soulaas brengt bij dat zwoele weer. Het is geen ramp want we nemen de nodige attributen tegen de regen mee en gaan op stap voor de 12 km parkoers.

Vanuit de knusse zaal “ De Vrede “ stappen wij het dorp van de “Schiptrekker” uit. Vanwaar dat begrip? Wel, vroeger toen de schepen op de Dender nog niet over motorische aandrijfkrachten beschikten werden de boten getrokken door mensenkracht, toen destijds een bijzondere bron van inkomsten voor de mensen van de streek. De naam Denderleeuw zou ontstaan zijn uit een legende. Heel veel jaren terug zwierf een leeuw rond die de streek als het ware terroriseerde en niet kon gevangen of gedood worden. Uiteindelijk zou hij met de hulp van St.- Amandus kunnen gevangen en gedood worden, en de leeuw aan de Dender vormde later de naam Denderleeuw.

Goed wij zijn op weg en komen langs de Gotische St.- Amanduskerk, stappen richting gemeentehuis en komen zo langs het voetbalstadion van F.C. Dender voorbij. Een eerste bekende figuur die wij ontdekken is het standbeeld van Dr. Cochez, voorzitter van het rode kruis en oud-strijder 1914-1918. Wij stappen verder door de vredige gemeente want op een smal paadje vinden wij op de draad een ganse rij witte vredesduifjes die niet eens opvliegen als wij passeren.

Wij gaan een stukje klimmen naar het oud Pallieterken toe, eerlijk gezegd een behoorlijk klimmetje, en later ook vaststellen dat wij de streek onderschat hadden want wij zouden nog meerdere van die bulten te verwerken krijgen. Nu het was geen ramp want dat geeft ons enkele mooie zichten. Het is een landbouwlandschap, een paar weiden, overheersende maďsvelden, ook veel bieten en tussen in een paars bloemenveld van bloeiende aardappelstruiken. Ook enkele goudgeel wordende korenvelden die stilaan rijp beginnen te worden en oogstens klaarkomen, en dat geheel is machtig afgebakend aan de horizon met een dikke bomengordel, een stille rustige aanblik waarvan wij echt heerlijk genieten.

Op een wegsplitsing laten wij het dorpje Welle rechts liggen en stappen links naar het voetbalveld van S.K. Welle toe, rustig op en neer langs rustige betonweggetjes.

Aan de naam Welle is ook een legende verbonden. Op zekere dag was Sint Pieter op weg om de dorpjes van de streek een naam te geven, gewapend met heel veel briefjes in de hand deed hij de ronde, de wind stak op en hij verloor zijn blaadjes, teneinde raad zei hij het is wel, ja het is wel,waarop O.L.Heer zei het is Welle.

Wij komen aan een oud kapelletje onder een stoere linde aan een wegsplitsing en stappen richting Iddergen en Okegem op.

Iddergem een mooi dorp en groter dan wij dachten zou zijn naam te danken hebben aan een zekere heer Idder die er een hoeve bouwde en een vroegere benaming voor hoeve was gem, voeg die twee woorden samen en je hebt de naam. Ook de inwoners van dit dorp hebben de bijnaam tovenaars, omdat er toen dien tijde enkele mensen zouden geweest zijn die konden toveren. In parochiezaal St. Antonius vinden wij onze rustpost, een mooi gezellig zaaltje vlak bij het centrum met een mooi kerkje en de oude pastorij in blauw wit.

Na de rust genieten wij verder van het rustige landschap. Wat ons was opgevallen bij het binnenkomen van het dorp stapten wij als het ware door een zeer verzorgde wijk met mooie voortuintjes en zeer veel nieuwbouw. Ook viel het op dat vele gevels geschilderd waren in diverse kleuren.

Even buiten het dorp zijn wij links de Spechtbaan op, en vanaf hier begint een echt natuurfestival van smalle tarmacjes en veldwegen door een groot natuurgebied. Het gebied wordt beheerd door het W.B.E. land van Aalst. Als wij een beekje overstappen vinden wij in de bermen een ganse partij wilde orchideeën, machtig mooi een prentkaart waardig

Wat ook een mooi beeld geeft zijn de verschillende groenschakeringen van de verschillende boomsoorten. Wij worden ook een klein straatje ingestuurd naar de bakermolen, waar wij nog de oude restanten van het molengebouw ontwaren en ook de afdamming van het sluizencomplex op het klaterend riviertje, ook hier terug een mooie partij wilde orchideeën.

Wij gaan terug het zoveelste smalle wandelpaadje op en genieten van de heerlijk geur van de bloeiende bloemen. Vooral het tweede gedeelte was voor de echte natuurliefhebber een buitenbeentje, het was machtig mooi en o zo rustig.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Ook de organisatie was zeer verzorgd, en de rustposten waren zeer goed uitgerust met een heel goede bediening, daarom aan alle medewerkers en organisatoren dat wij jullie in dezelfde eerbetuiging betrekken.

Gasten hou jullie goed, wij hebben een prachtige afwisselende wandeldag beleefd en heerlijk genoten, verder het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.