In de "Trompe" vinden we een stukje geschiedenis en de wandeling is een hele belevenis

Er is wel iets magisch aan de hand met de wandeling op Sint- Lodewijk Deerlijk, voor wie “Deerlijk” neemt in de letterlijke West-Vlaamse betekenis van het woord, wel die moet zeer dringend een pilleke nemen. Willen of niet, voor je het weet ben je in feeststemming want de ganse wijk is keurig gevlagd. Op het gele veld van de vlag staat een posthoorn, en wat is de betekenis ervan? Wel lang geleden stond hier een herberg wij noteren 1625, dit was de plaats waar de postkoetsen eventjes halt hielden om even te rusten, paarden te wisselen om de tocht verder te zetten, of wat handelswaar te laden of te lossen. Deze lag op de lijn van Bissegem langs de vele windmolens om vervolgens via Deerlijk en Otegem te eindigen in Oudenaarde. De wandelclub is ontstaan uit een feestcomité, ieder jaar met de kermis probeerde men met een of ander evenement wat leven in de brouwerij te brengen. Zo een elf jaar geleden was de wandelactiviteit aan de beurt die met de jaren zal groeien en op een zeer flinke belangstelling kan rekenen. Maar eigenlijk bestaat die vriendenkring reeds 31 jaar en het loopt nog steeds op wieltjes. Het is fantastisch zomerweer als wij ons inschrijven in de grote tent, vandaag kiezen we voor 15km wandelplezier.

Wij stappen links de wijk in op de gloednieuwe tarmac en passeren het geboortehuis van Petrus Johannes Verriest, de stamvader van het roemrijke geslacht Verriest.

Wij zijn nog geen kilometer ver en voor wij het landschap instappen worden wij getrakteerd op een glas verse karnemelk of een koffie met een smaakvol koekje.

Wij gaan dieper het glooiende landschap in met zijn landbouw karakter en zijn fraaie zichten, het is er heerlijk wandelen langs de boerderijen, de knotwilgen, de vele bosduiven, de malse groene weiden met de vele bonte koeien, een prachtig zicht op het kerktorentje van Sellewie zoals men plaatselijk St.- Lodewijk noemt en dit samen met die rustige uitstraling is het heerlijk vertoeven.

Na een stukje landbouwgebied krijgen wij ook een stukje industrie te verwerken waar heel wat textiel bewerkt wordt. Even later worden we een veldwegel ingestuurd en wat verder passeert de fietsende parkoermeester met achter aan zijn fiets een boeket wilde bloemen, zeg nu nog eens dat een parkoermeester nooit bloemen krijgt. Wij hoeven ons botten niet aan te trekken als wij  de “bottenhoek” opstappen, nee maar via de Oudstrijderslaan en het Vredesplein zijn wij aan het klimmen, wij bestijgen namelijk de Olieberg en het is een heerlijk kuitenbijtertje. Van waar die naam dat is de vraag, maar hoe wij achter de oorsprong van die naam komen is puur gissen, niemand kan ons een uitleg verschaffen hoe zeer wij ook ons best doen om het geheim te achterhalen. De eerste suggestie, is hier indertijd naar olie geboord?  Een ander versie heeft hier ooit een oliemolen gestaan op de berg?  Of is hij eigendom geweest van een groot grondbezitter die zo rijk was als een oliebaron?  Allemaal pure gissingen.

Boven krijgen wij een mooi zicht op het naburige Zwevegem en zijn verouderd industrieel erfgoed maar al vlug vinden wij de weg naar het stemmige kantientje van de plaatselijke voetbalploeg waar wij onze eerste rustpost kunnen benutten.

Na de rust zorgt een stand van de Christelijke mutualiteiten voor een gezonde tip want wij krijgen er een heerlijke appel aangeboden, blijf gezond eet een appel, maar tevens schiet ons een heel oude slogan door het hoofd namelijk, poets je tanden eet een appel, allee gezondheid hé. In de afdaling van de berg vinden wij nog enkele mooie huizen en verzorgde tuintjes om even later terug het open landschap in te stappen. Wat ook opvalt zijn de vele oude machtige boerderijen, stuk voor stuk aangeduid met een naambord wat er op wijst dat zij in al die jaren een groot stuk geschiedenis hebben geschreven, de bijzonderste is het”Pladijshof”.

Zonder het goed te beseffen wandelen wij richting Zwevegem en komen voor eventjes een industriezone binnen, wij passeren het studiecentrum van draadproducent Bekaert en ook tal van firma’s waarvan wij het bestaan niet afwisten, laat denken wat zij er produceren en zo kunnen wij terug onze kennis een stukje aanvullen. Eentje springt er tussenuit, de firma “tarte decoration”, met fantastische mooi taartversieringen machtig mooi, wat een goede taart mag ook mooi zijn. Even buiten het terrein stappen wij langs een droogstaand beekje afgezoomd met knotwilgen waar wij heerlijk in de schaduw kunnen wandelen want het grote licht ( de zon) geeft behoorlijk wat warmte. Het paadje dient uit op een lange kerkwegel die ons naar het OC Kappaert leidt waar wij op Zwevegem-Oost onze tweede rustpost terug vinden.

Wij verlaten de post langs het moderne kerkje en stappen richting Otegem  maar het duurt niet lang voor wij terug de natuur ingestuurd worden, er wachten ons nog zes leuke kilometers.

O ja even later hebben wij een goede tip voor Loontje. Jullie kennen allemaal het spreekwoord “ Loontje komt om zijn boontje” toch?  Wel als hij wat boontjes nodig heeft hier kan hij er vinden in die haast onmetelijke velden, dus Loontje hier zit je goed.

Even later mogen wij een privé terrein in, aan de bosrand stappen wij op een hoger gelegen stuk door een kaarsrechte majestueuze eikendreef, en links van ons te genieten van dit zeer aantrekkelijke landschap.

Even verder in de Wulfsbergstraat krijgen wij op het erf van een mooi verzorgde boerderij een heerlijk frisse kriek van de brouwerij Bockor gratis aangeboden; allé santé hé. Als wij even later een bocht van negentig graden nemen kunnen wij opnieuw stevig klimmen maar wij laten ons niet kennen, want na bergop komt steeds bergaf. In de afdaling tussen de knotwilgen door bereiken wij stilaan de feesttent waar wij onze wandeling beëindigen.

Aan de organisatoren in de allereerste plaats van harte dank voor de gratis aangeboden versnaperingen. Proficiat en van harte dank voor de zeer verzorgde organisatie. Dezelfde eerbetuiging aan parkoermeester en het gastvrije dienstpersoneel voor hun inzet. Ook van harte dank aan de privé eigenaar of eigenaars voor hun gastvrijheid dat wij het prachtige landgoed mochten doorwandelen.

Wij hebben alvast genoten van een zeer aantrekkelijke en afwisselende natuurwandeling, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.