Pajotten Hekelgem zorgen voor een waar bos-en veldwegenfestival

In gasthof“ D’ Brouwerij “ waren wij te gast bij “de Pajotten Hekelgem” voor hun abdijtocht. In het gezellig en mooie centrum schreven wij ons in voor het 12 km parkoers. Het weer is echt zomers en een aangenaam briesje zal ons de ganse dag vergezellen en ons zo een heerlijke tocht bezorgen door dit prachtige landschap, het parkoers zou trouwens een aaneenrijging zijn van ontelbare veld- en heerlijke boswegen. Eventjes voor zover het nog nodig is onze gasten even voorstellen. Wel deze homogene familiale wandelclub is momenteel 35 jaar jong en hun ledental schommelt gemiddeld rond de 200 aangesloten leden. Zijn zij actief, wel ja hoor wat zij zetten toch wekelijks een 35%¨van hun ledental af op verscheidene wandelparkoers. Hebben een 5tal wandelorganisaties per jaar, en  een zes tot zeven busuitsappen per jaar. Een clubfeest hebben zij vervangen door een jaarlijkse verrassingsreis en ook hun zogenaamde bestuurs vergaderingen hebben een aparte formule, ieder aangesloten lid is steeds welkom op deze vergaderingen, en kan eventueel een initiatief naar voor brengen dat dan besproken word, eigenlijk een echt democratisch systeem.

Zo na dit zijn wij vertrokken via de Beerlegemstraat en vervolgen via de drogeweidenweg. Als wij bijna de bewoonde wereld uitstappen worden wij links een smal paadje opgestuurd en via het dalende tarmacje zijn wij de natuur in, tussen de knotwilgen, de maïs en de koetjes langs. Na een bergaf een stukje bergop dat kan, de temperatuur begint op te lopen en langs een hoge haag van twea, komt ons een heerlijke sparrengeur tegemoet. Wat langs dat paadje ook opvalt zijn de verschillende stukkien vaag liggende gronden, als het ware herstelboorden voor de natuur. Op het einde van dit pad komen wij voorbij een kapelletje O.L.Vrouw ter   od, en krijgen een prachtig zicht van het rustig heuvelachtige Pajottenland. En zo bemerken wij  dat wij richting Meldert aan het opstappen zijn en dat ook via een stukje Faluintjes wandelpad.

De naam Faluintjes heeft verscheidene verklaring van vallei tot kalksteenhoude streek maar’ waar het juist vandaan komt kunnen wij niet verklaren, maar het heeft wel bindingen met de Franse taal, en ooit waren hier in deze streek hier steengroeven. Na het driehoekwormige dorpspleintje en het oorlogsmonument komen wij bij Ingrid terecht waar wij in het knusse zaaltje onze eerste rustpost kunnen benutten het parkoers is ons zo bevallen dat wij besluiten van het 12 km parkoers te ruilen voor het 18km parkoers

Via een dalend en stijgend veldweggetje stappen wij naar het bos toe. Via een schaduwrijke dreef zijn wij het bos in, deze extra lus is een paradijselijke boswandeling, en die gouden zonnestralen die zich door het bladerendek priemen geven een extra waarde aan het zicht, en die schaduw zorgt voor een fris en aangename wandeltemperatuur.

Maar midden in het bos mogen wij wat extra spierkracht aanspreken wan er volgt een stevig klimmetje, maar het is een deugddoende inspanning en is graag meegenomen. Na de grote boswandeling nog een veldweggetje opstappen richting naar het zaaltje van Ingrid om voor een tweede maal hier een rustpost te benutten.

Na de rust keren wij een klein stukje op ons stappen terug, en via een brede veldweg zijn wij terug de natuur in. Via de achterstraat krijgen wij een stukje bewoonde wereld, en passeren zo het stokoude cafeetje Paas-Pie, als wij in de buurt zijn gaan wij graag eens goeie dag zeggen aan het bejaarde sympathieke en vriendelijke mensje, maar deze maal hadden wij pech het was gesloten tot einde van de maand.

Een eind verder passeren wij een paardenfokkerij en wij krijgen enkele van die monumentale sieraden van Brabantse trekpaarden, machtig mooie beesten en pure natuurelementen, waar men in Brabant fier is en dat heel zeker mag.

Even verder zijn wij op een stukje kluiswandeling gekomen, hier vinden wij een restant van een hoppeveld. Hop dat hier in de tijd nog het groene goud was voor het welzijn van de streek.

Hop is een onontbeerlijk product voor het brouwen van bier, is ook geruime tijd als geneesbaar kruid in gebruik geweest. Een feit was dat deze hopcultuur zeer veel mankracht vroeg en ook een intensieve landbouw vereiste. Een zeer belangrijke voortrekker in deze tijd was de abdij van Affligem, want zij hadden die hop nodig om hun heerlijk abdijbier te brouwen. Na de tweede wereldoorlog verdwenen de kleine hopboeren en zo verdween langzaam een stukje cultuur, onder druk van de huidige economische toestanden en evoluties

Op het einde van onze wandeling komen wij nog langs een actief hoppeveld met twee soorten, een hoog groeiende soort met die hoge ranken, en een tweede soort in de vorm van een struikplant

In ieder geval hebben wij fantastisch genoten van een rustig afwisselende natuurwandeling langs haast ontelbare bos-en veldwegen die zonder overdrijven toch 90 % van het parkoers bevatten.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Verder genoten wij van een zeer verzorgde organisatie ook aan allen van harte proficiat en van harte dank, en de vriendelijke Pajotten worden voor hun inspanningen beloond want verleden jaar 613 deelnemers en dit jaar 975 deelnemers een tendens die met de jaren stijgt

Het spreekt vanzelf dat wij achteraf wat zijn blijven napraten , en genoten hebben van een heerlijk ambachtelijk gebrouwen Patersvat, dat hebben jullie toch niet gemist? ., Want dit is enkel te verkrijgen in de gezellig mooie cafetaria van “ D’Oude Brouwerij “. Maar in het bijhorende winkeltje hebben wij er toch een paar doosjes patersvat laten verhuizen naar andere oorden met daarbij als begeleiding een heerlijk stuk Affligem kaas, je kan er maar deugd van hebben en heerlijk genieten, wil je meer weten over de patertjes en de omgeving kan je steeds terecht in het centrum voor vele activiteiten Dus zijn er drie troeven om optimaal te genieten in Affligem , de sfeer van de abdij, de heerlijke bieren en de producten van de abdij, en dat onvolprezen mooie rustige Pajottenland.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid