In Proven kan landschapszicht ons heerlijk bekoren

Wij waren toch eventjes curieus waarmee “de Curieusstappers Poperinge” ons zouden kunnen bekoren, achteraf waren wij zeer aangenaam verrast en hebben zelfs veel bijgeleerd. Bij de start was het weer iets aan de frisse kant maar later op de dag wordt het echt aangenaam wandelweer, de temperatuur schommelt rond de 20 graden en wij kiezen voor het 15 km parkoers.

Wij verlaten het ontmoetingscentrum “De Croone” en stappen het onlangs vernieuwde dorpsplein op waar wij het mooie gemeentehuis vinden, even later worden wij in het dorp afgeleid naar het Alexiusplein en komen oog in oog met het mooie kerkje, ondanks de prachtige restauratie is een stukje oude nostalgie bewaard gebleven want hier ligt het kerkhof zoals in vroeger tijden nog rond de kerk. Wij passeren ook nog het klooster en de Mariagrot en eventjes later zijn wij een tegelpad op waar wij direct een beeld krijgen van het leven hier in deze streek, in de eerste plaats rustig en open, anderzijds een groene weide met rustig herkauwende koeien wat garant staat voor landbouw, en ten derde een vroegere hoofdverdienste de hoppeteelt. Een teelt die het met de dag moeilijker krijgt wegens de moordende concurrentie uit de Oostbloklanden. Maar de echte hop uit de streek wordt nog gebruikt door de plaatselijke ambachtelijke brouwerijtjes uit de streek. Hop is hop zou men zeggen maar dat is een vergissing, de hop uit de streek is een sterk aromatische hop en zeer geschikt voor ambachtelijke toepassingen terwijl de hop uit oostblok landen eerder geschikt is voor chemische doeleinden.

Via een veldweg worden wij direct het platteland ingestuurd, eventjes tussen de maïs via een smal tegelpaadje. Maar na de maïs, voor de liefhebbers van heerlijke spruitjes geen paniek, er staan er hier een massa te wachten om geoogst te worden. Wij krijgen op dit paadje een prachtig plattelandszicht en het rustige landbouwleven. Hier en daar een grote boerderij, en het licht glooiende haast onoverzichtelijk groot open landschap kan ons zeker bekoren. De groene weiden met tal van verschillende koeienrassen, met ertussenin enkele kolossen van papa koeien, hun gewicht ligt zeker boven één ton, wees gerust wij zouden liever tegen een grote bierton lopen dan tegen zo een spierbundel wees maar gerust, ondanks het feit dat zij daar rustig en meewarig staan te kijken.

Wij genieten ten volle van dat heerlijke landschap waarover een licht briesje waait, de zon is er doorgekomen en de temperatuur is opgelopen tot ongeveer 20° wat een heerlijk wandelweertje geeft. En zelfs heel te lande onder enkele knotwilgen vinden wij een picknicktafel. Na wat hoge hopperanken te zijn gepasseerd vinden wij ook hoppe in de vorm van een struik en volgens onze ingewonnen informatie zou die hop uitstekend geschikt zijn voor het oogsten van hoppescheuten in het voorjaar, trouwens is dit een delicatesse voor het bereiden van allerlei gerechten, een zegen waar de plaatselijke restaurants graag op inspelen.

Wat ons ook opvalt zijn de vele veldkapelletjes aan de opritten van veel boerderijen, wat toch op een sterke devotie lijkt.

Na een kort stukje grote weg worden wij aan de landing links afgeleid naar een klein dorpje via een veldweg. Een momentje; “de Landing” zou dat iets kunnen te maken hebben met de oorlog?  Want in de weiden zagen wij veel drinkputten voor vee, die waren eigenlijk bomkraters, dat zie je aan de randstructuur van de putten. Hier hebben de Engelsen en de geallieerden sterk gevochten met de Duitsers, want zij wilden kost wat kost Duinkerke bevrijden van de Duitsers. Maar nee het was gewoonweg een tramstation op de lijn Poperinge – Watou - Poperinge.

Het veldweggetje brengt ons naar het dorpje Haringe, ook zo een klein rustig dorpje, een pleintje een schop groot en o zo rustig, met zijn beschermde St. Martinuskerk. Het is iets merkwaardigs, een Romaanse aanleg uit de jaren 1100, een vieringstoren en een pijler aan de Westzijde. Het midden gedeelte bied een zicht van laatgotische inslag uit de jaren 1591-1600, en heeft ook een uniek Van Peteghemorgel uit 1778 met houtsnijwerk van Elshoecht uit het Franse St.- Winoksbergen, dit alles komen wij te weten via een plaat aan de kerkgevel geplaatst door V.T.B.- V.A.B. , waarvoor dank.

Wij zijn dicht bij onze rustplaats eventjes achter de kerk in het ontmoetingscentrum De Levaard, een ouderwetse benaming voor haring. Boven de contour vinden wij een duidelijke boodschap in een echt oud Vlaams dialect geschreven. Een beetje naverteld klinkt het zo, haringen zijn klein en zwemmen daarom altijd samen, afzonderlijke riskeren zij hun vel. En zo was de boodschap verenig U zoals de Haringen en je bent veilig en dat zouden de Haringenaars geweten hebben.

Maar wij doen er ook een ontdekking namelijk een Harings Orgelbier, is het nu ambachtelijk gebrouwen voor of achter het orgel het speelt geen rol, maar wel  gebrouwen met plaatselijk hop is het een heerlijkheid een echte aanrader, allee santé hé.

Een ander monument dat opvalt is dat van Karel  De Blauwer, het is al lang geleden dat streken om en bij de grens echte centra waren van lukrake commerciële praktijken zeg maar smokkelen, wat destijds ietwat riskante bezigheid was maar anderzijds een broodwinning als het ware. Wij wandelen stilaan het dorpje uit en passeren nog een militair kerkhof een stille oorlogsgetuige, langs dat weggetje vinden wij er nog enkele stokoude werkmanshuisjes.

Eventjes later worden wij een veldweggetje opgestuurd en dwars door een hoppeveld geleid waar men aan het oogsten was, een unieke gelegenheid omdat eens van dichtbij mee te maken. Voor aan de tractor bevindt zich een grote schaar, die de ranken zo ongeveer een meter boven de grond afknipt, de hoge rank wordt door een grijpsijsteem afgerukt van de bovenste draad afgerukt en op de achter hangende wagen geworpen

Vroeger was de teelt zeer intensief en per hectare had men zo een 120 personen nodig, zelfs de scholen werden enkele weken later geopend omdat men de kinderen kon gebruiken voor het plukken van de belletjes. Het oogsten gaat vliegensvlug nu en de stuurvaardigheid van de tractorbestuurder laat ons vermoeden dat hij zijn rijbewijs niet heeft verworven  op de boksauto ’s maar wel bij een degelijke opleidingsschool. En terwijl wij het spektakel gadeslaan kunnen wij mits betaling genieten van een heerlijke hopjenever.

Hop is niet alleen geschikt voor het brouwen van bier, maar heeft ook medische eigenschappen, en wat is nu het bijzonderste van het hopbelletje, wel als je een hopbelletje openscheurt dan zie je een geel poeder en dat is het hoofdbestanddeel van het product.

Een zeer gekende toepassing om goed te kunnen slapen, neem een klein linnen zakje, vul het met gedroogde hop en leg dit onder je hoofdkussen, en je gaat goed slapen.

Als wij naar het einde toe de hoeve ’t Hoppecruyt opstappen, kunnen wij een plukmachine in volle werking bewonderen en bovendien genieten van een heerlijke geur.

Mensen van wandelclub de Curieusstappers Poperinge, jullie hebben ons heerlijk en aangenaam verrast, wij dachten niet dat jullie zoveel wetenschappelijke bijzonderheden te bieden had. Wij hebben tal van wetenswaardigheden ontdekt, maar niet allemaal, een uitstap naar deze uithoek bachten de kupe is zeker voor herhaling vatbaar, wij zouden zelfs zeggen zij die wegbleven van deze wandeling omdat zij dachten omdat zij toch maar enkel tussen de maïs en de patatten zouden wandeling wel die hadden zeker ongelijk.

Daarom aan iedereen die zijn medewerking verleende wat ook zijn taak mocht zijn van harte proficiat en van harte dank voor de inzet, het was een verzorgde en fantastische heerlijke wandeldag, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.