In en om Oostkamp langs landelijke wegen en heerlijke kasteeldreven.

Deze maal hielden wij het eens dicht de deur en waren bij Pasar Oostkamp in samenwerking met aktivia in de koning Boudewijn school voor de 18^de torentocht. Het was prachtig zonnig en heerlijk wandelweer en windstil, en wij kiezen voor het 12 km parkoers.

Voorbij ‘t Stretje gaan wij richting centrum naar de lichten toe waar wij de baan dwarsen, de walstraat in om die even later te wisselen voor de fonteinstraat. Het is er aangenaam wandelen in de smalle straatjes van die rustige wijken en de vele voortuintjes. Stilaan komen wij het bewoonde gedeelte van Oostkamp uit en komen in de wijdse omgeving terecht. Het open weidelandschap word middendoor gesneden door de moeder der snelwegen de E40. Langs de autostrade in de berm vinden wij heel wat kleurrijke bessenstruiken variërend van braambes, wilde framboos tot lijsterbes. Op de hoek van de Fabiola laan waar wij rechts doorstappen vinden wij een oude grote boerderij, verder in het landschap zullen wij er nog enkele vinden. Even later via een smal tarmacje langs beide zijden afgezoomd met rode beuk stappen wij richting rusthuis toe. Een hemelse stilte overvalt ons, en het zicht is zeer genietbaar, en zo komen wij langs het rusthuis door. Onder klokgelui stappen wij het centrum binnen zowel de klokken van het rusthuis als de klokken van de hoofdkerk zijn als het luiden als wij het St.Pietersplein oversteken, als dit geen ontvangst is, dag moeder.

Als wij via een smal weggetje de Guido Gezellelaan bereiken zijn wij op de Warande op weg richting Valkaart.Via een bosweggetje komen wij langs de sportvelden door en bereiken wij een stukje torenhofpad. In cultuurcentrum de schakel is onze eerste rustpost ondergebracht.

Wij worden er getrakteerd op een gratis koffie en een lukke, langs deze weg van harte dank voor de traktatie.

Na de rust zijn wij het park in langs een paar merkwaardige bomen en passeren het valkennest. Wij blijven binnen het park langs een bijna lege vijver, oef zouden wij echt zoveel koffie gedronken hebben, want voor veel koffie hebben wij veel water nodig, ja wadde.

Terwijl wij genieten van de heerlijke herfstgeur en de prachtige kleurenpracht van de bladeren

En het geritsel van de reeds gevallen bladeren , geeft dit een echt aangenaam gevoel. Wij komen het park uit richting Post en aan het ronde punt eventjes rechts op om tussen de bomen een park ingestuurd te worden in een unieke dreef richting kasteel waar wij een machtig zicht op krijgen. En even later verlaten wij dit mooie park via een mooie poort. Wij volgen nu richting station die wij even later bereiken. Wie nog rap een foto wil nemen van het stationnetje dat kan nog. Binnen afzienbare tijd wordt het afgebroken om plaats te maken voor de hoge snelheidslijn van de T.G.V.

Het wordt echter op een andere locatie terug opgebouwd en krijgt het een eindbestemming als bibliotheek.

Wij gaan eventjes ondergronds onder de sporen door, en komen in de rivierstraat en stappen naar de groene gordel toe en komen zo in het natuurpark de Warandeputten binnen. In Europa kwamen stilaan landbouwsystemen die niet bemest en licht begraasd zouden worden. Het waren meestal landschappen met een bos of weidekarakter hun ecologische waarde bracht heel wat aanwezigheden van dieren en planten teweeg en verhoogde zodoende hun waarde. Met een oud Nederlands woord worden zij Wastine genoemd verwijzend naar woestenij.

De weiden hier worden begraasd door galloway runderen, oorspronkelijk afkomstig uit Galloway een streek in Schotland. Het is een halfwild en taai ras en hoeven weinig zorg

Wij verlaten het natuurgebied en komen langs het water waar wij dat via de Moerbruggebrug oversteken. Hier vinden wij een herdenkingsmonument ter herinnering aan de slag van Moerbrugge van November 1944, hier is hard gevochten geweest. Stappen nu richting kerk Moerbrugge toe en ook hier luiden de klokken, pas op of wij gaan nog geloven dat het echt voor ons was, nee hoor het was een uitnodiging voor de wekelijkse zondagmis. Wij stappen zo het cultureel centrum Zuid-Leie binnen waar wij onze tweede rustpost benutten.

Via een verzorgde wijk komen wij terug voor de vaart eventjes erlangs de brug weer over en wij zijn de piste in. Op het monument lezen wij de slogan, smeedt oorlog tot eeuwige vrede. Als wij de Doolagestraat instappen krijgen wij terug een blik van de landelijke omgeving van de gemeente en ook van zijn groene gordel. Langs het eerstvolgende maïsveld zijn wij via een kaarsrechte majestueuze dreef het bos in. Wij hebben reeds enkele malen een bordje gezien privaat eigendom, langs deze weg aan de eigenaars van harte dank voor hun gastvrijheid. Het is een uniek mooie dreef, met heerlijk fris groen gras langs beide zijden afgezoomd met Rodhodendrom struiken en ook de bomen populatie bestaat uit verschillende loof en naaldbomen. Wij komen zo langs het kasteel en bereiken zo het Europa plein naar de aankomst toe.

Het was een zeer genietbare afwisselende en mooie wandeling. Alle thema’s waren als het ware aanwezig, wij krijgen een beeld van de behuizing, een ideaal zicht op de wijdse landbouwzones, prachtige natuur en bosdreven, en zelfs enkele mooie kastelen, parkoermeester je werk was    af, daarom van harte proficiat en van harte dank voor je inzet.

Ook de organisatie was zeer goed verzorgd en werd bediend door een gastvrij personeel.

Wij hebben er echt heerlijk van genoten, en al waren wij bewoners van groot Oostkamp slaagden jullie erin ons onbekende hoekjes voor de ogen te toveren. In ieder geval het allerbeste hou jullie goed en tot een volgende wandelgelegenheid.