Warsage, een wandelparadijs in de Euregio

Wat ons bezielt is als het ware een magische kracht om eventjes naar de Voerstreek te komen wandelen, weten wij echt niet, maar wij vinden wel enkele gegronde redenen ervoor. Als natuurliefhebber kan je er heerlijk wandelen in een ongerepte rustige en prachtige natuur, echt een streek om te onthaasten. Verder zijn er de verschillende verblijf accomedaties die je heel wat comfortabele vakantieverblijven aanbieden in allerlei formules. Verder is de streek ook een uitstekende uitvalbasis in die Euroregio naar Aachen Maastricht Luik en zo meer. Daarenboven een zeer gastvrije bevolking, en tal van heerlijke streekgerechten, wat kan een mens zich nog meer wensen.

Goed wij zijn gekomen om te wandelen, en dit in het kader van de Euregio Marching Trophy, reeds aan zijn 2^de uitgave toe. Wij maakten reeds kennis met Voeren (B), Gulpen (N) Vijlen (N), Venwegen (D) en nu Warsage (B) waar wij te gast waren, er rest ons daarna nog eentje en dat is Genk(B).

Maar wij zijn te gast bij wandelclub Marcheurs de L’Alliance Warsage, een club die tot stand kwam in 1976, en nog steeds bestuurd word door hetzelfde bestuur tijdens al die jaren, als dat geen referentie is wat dan wel.

Een vleugje geschiedenis willen wij U niet onthouden, in 1204 kwamen de paters van Hocht zich vestigen in de schuur van Warsage, dat later het monnikkenhof genoemd werd. Van hieruit hielden zij toezicht op de bouw van de abdij Val-Dieu of Godsdal.

Een ander uniek gebeuren is dat het 4 generaties lang bestuurd is geweest door de burgemeesters Flechet, die trouwens op het marktplein hun standbeeld hebben. Warsage was vroeger ook bekend voor zijn station, want hier kwamen de steenkool uit de mijn van Trembleur terecht om dan verder naar verschillende bestemmingen te worden gebracht.

Was vroeger bekend voor zijn internationale motorcross, en zijn 24 uren wedstrijd voor snelheidsmotoren.

Hier zijn ook twee zeer bekende voetballers geboren namelijk Emile Lejeune ( R.F.C. Liège) en Roger Claessen (R.S.C.Standard ), en nu gaan wij wandelen en kiezen voor het 12 km parkoers.

Het zonnetje schijnt als wij de inschrijfzaal verlaten. Wij noteren een eigenaardigheid, de inschrijfzaal is niet de echte start, want die is pas een paar km verder in het dorpje Mortroux.

Langs de grote weideparking stappen wij langzaam maar zeker het dorp uit. Het duurt niet zo lang om direct te kunnen genieten van heerlijke natuurzichten in dit golvende landschap. En zeggen dat miljoenen jaren geleden hier nog zee was. Voor Vlaanderen is de Voerstreek het gebied hoogst gelegen boven de zeespiegel en ook verst van de zee verwijderd, en ook hier liet de oorlog nog enkele souvenirs achter want wij ontdekken er een tweetal bunkers.

Maar wat ook indruk maakt zijn die grote boerderijen echt burchten als het ware. Die enorm grote inrijpoorten en die prachtige arduinen ornamenten rond poort deuren en vensters, echt mooi en groots om te aanschouwen, machtig mooi, terwijl wij verder genieten van dit heerlijke landschap.

Wij stappen een snel vloeiend riviertje over en komen zo naar het dorpje Mortroux binnen. Even een steil klimmetje en een scherp afdalingetje komen wij in het plaatselijke cultuurcentrumpje binnen, waar wij onze officiële startplaats en tevens onze eerste rustpost terugvinden.

Wij vertrekken langs het riviertje, om over de brug links het landschap terug op te stappen.. Het is terug een zeer genietbaar wandelpad, links een zicht op de natuur en rechts enkele rotswanden op deze holle weg. En plots krijgen wij een klein regenvlaagje van zeer weinig betekenis.

Wij bereiken het grondgebied Dalhem, en eventjes over de brug rechts langs het riviertje de Berwin. Het is een oude spoorbedding, vroeger dienend om de steenkool van de mijn tot in Warsage te brengen om die dan via het gewone spoor die tot op hun gewenste bestemming te brengen. Hier was ook een eigenaardigheid aan, de bestaande spoorwagons werden op andere wagons gereden, want het spoorweggetje was niet normaal het was een smalspoor

Wij wandelen in een echte groene tunnel, een oase van rust en natuur, de smalsporen zijn gevuld met grint wat een aangenaam wandelweggetje geeft. In die stilte die prachtige herfstkleuren, en intussen is het zonnetje terug en die hemelse rust, men wandeld hier met gedachte alsof de ganse wereld van ons alleen is, het is paradijselijk genieten van die onvolprezen prachtige natuur machtig mooi.

En zo zijn wij een 2^de keer in Mortroux waar wij van een welverdiende rustpost genieten. Maar wij kunnen niet klagen van de heuvelachtigheid van de streek het was hier zeker voor iedereen doenbaar.

En zo is het rond de middag terug prachtig herfstweer geworden, wij vertrekken terug, met als dessert een mooie klimmende holle weg die ons langs de boomgaarden en het landelijke karakter als het ware op een plateau brengt.

Wij hebben reeds een flink stukje gestapt als wij de aanduiding Bombaey ontdekken, nee niet schrikken hoor wij zijn niet in India maar wel nog in België, het is een deelgemeente van Dalhem.

Maar het is een prachtig plaatsje, een zeer mooi huisje opgetrokken in rotsstenen, met ernaast een prachtige kapel, een zicht dat een prentkaart waardig is.

Wij komen aan een elektriciteit cabine en langs deze zijn wij de boomgaard in, om even verder langs de weg de weide ingestuurd te worden, dat beide terreinen privaat waren is een feit, dus langs deze weg aan de eigenaar van harte dank voor de gastvrijheid.

Wij gaan in dalende lijn naar beneden en krijgen het dorpje Warsage in het vizier, wij wandelen nog steeds in het zonnetje, maar aan de horizon verschijnt als het ware een nevelgordijn, de hemel word er pikdonker en de wind wakkert aan en dat voorspeld weinig goeds. En inderdaad als wij op minder dan 100 meter van de aankomst komen valt het water plots met bakken uit de hemel, om enkele seconden later over te gaan in een echte onvervalste hagelbui die ervoor zorgt dat alles binnen de kortste keren hagelwit ligt, gelukkig waren wij binnen maar het scheelde geen haar, na enkele minuten was het onheil voorbij en later verscheen terug de zon.

In ieder geval wij hadden een zeer verzorgde wandeldag beleefd in een hemels mooi landschap echt eentje om over naar huis te schrijven, fantastisch genietbaar en o zo mooi.

En in de tent konden wij genieten van heerlijke frieten met Luikse Boletten en de friturist en de kok mogen zeker blijven het was in orde.

Later op de middag keerden wij terug naar onze uitvalbasis gasthof Blanckthys waar wij een comfortabel kamer vonden, een heerlijke keuken, een prima service en een rustig gezellige sfeer om lekker na te genieten van deze wandelhoogdag.

De dag erop maakten wij nog een wandeling om tenvolle nog even van de streek te genieten en zo keerden wij voldaan en gelukkig huiswaarts.