Rustige herfstwandeling bij Voetje voor Voetje

Voor deze natuurwandeling waren wij te gast bij Voetje voor Voetje Gits, nog steeds de wandelclub  met de meest toepasselijke naam. En het thema van de dag  wandel mee was een extra uitnodiging om te gaan wandelen in een uniek provinciaal domein. Het parkoers is verdeeld in lussen van uiteenlopende en afwisselende aard, met een duidelijke omschrijving voor ieder wat wils. Wij kiezen voor lus 1 over een afstand van 6,5 km en lus 2 van 5,6 km.

Onder een zwaar bewolkte hemel en een licht briesje verlaten wij de inschrijfzaal, de temperatuur om en bij de 10°, en wat vochtig aanvoelend, nu als het zo blijft kunnen wij helemaal niet klagen, en het zal de ganse dag droog blijven, en op een bepaald moment komt zelfs de zon erdoor. Wij stappen meteen het bos in namelijk het ter kerstbos, een aanplanting welke werd gerealiseerd in 2001, met de medewerking van K.W.B. voor senioren, vereniging bos in Vlaanderen, de gemeente Hooglede, en de afdeling bos en groen.

Wij zijn meteen vertrokken in een echt natuurgebied.

Vele bomen zijn reeds hun bladeren kwijt, maar zij vormen dan een echt natuurlijk zeer kleurrijk tapijt, machtig mooi en o zo een heerlijk gevoel van dat ritselend bladerentapijt welke onze onder voeten doorschuift. Zijn de bladeren verdwenen geen probleem, aan de struiken vinden wij een echt kleurboek van verschillende bessen met heerlijke kleuren van vuurrood naar donkerblauw en zwart ook dit is een unieke bezienswaardigheid. Eventjes later kunnen wij ons als het ware in de duinen ons terugvinden als wij de open zandvlakte doorstappen, en via enkele pittoreske bruggetjes komen wij langs de rand van de bios terecht.

Dat wij hier in de groetenstreek van, West Vlaanderen zijn kunnen wij vaststellen aan het grote knolselderveld en het grote pretpark, och sorry een groot veld met  prei.

Wij laten het buurwinkeltje links liggen en passeren Mariasteen, een centrum waar gehandicapten hun werkplaats vinden. Als wij op de boskant kouter zijn passeren wij een grote bouwwerf voor sociale woningen.

Rechts van ons genieten wij van het zeer lichtglooiende landschap. In de weiden vinden wij ook enkele paddestoelen. Aan wat vroeger herberg in de vierwegen was gaan wij rechtdoor en blijven lus 1 volgen. Aan het schooltje van de wijk onlede gaan wij rechtsreeks de velden in. Op onze weg vinden wij voor de streek een zeldzaam, een oude vakwerkhoeve terecht.

Wij hebben geluk de zon komt erdoor en alles geeft nog een veel mooiere aanblik.

Nu bevinden wij ons op een krinkelende aardeweg wat ons de streek laat bewonderen uit alle windhoeken,  zeer rustig en o zo natuurvol.

De verschillende boerderijen en de vele houtkanten zijn een echte verrijking voor dit al mooie landschap.

In de veldweg hebben wij wel eens moeten oppassen voor een slippertje, maar de grote boosdoener was de weermaker, die een flinke portie water naar beneden had laten vallen, maar al bij al viel de begaanbaarheid zeker nog goed mee, en even verder hebben wij op het tarmacje weer vaste tred. Wij maken even later terug een ommetje langs het bios en de zon trekt even weg. De gevoelstemperatuur doet ons even aan het najaar denken, en dat word je via de vochtigheidsgraad wel gewaar, maar niet zo erg dat wij reeds een dikke jas nodig hadden, nu het is alles bij elkaar nog aangenaam wandelweer,  zo naderen wij het einde van lus 1 ten belope van 6,5 km en zo benutten wij er onze rustpost. Hier genieten wij van een heerlijk warme kom groentesoep. Ja als zij hier geen goede soep kunnen maken met de vele groenten als het ware binnen handbereik waar kunnen zij dat dan nog?. In ieder geval de kok of kokkin mag zeker blijven, de soep smaakt heel heel lekker, proficiat aan de maker of maakster.

Na deze gastronomische heerlijkheid vatten wij lus2 aan over een afstand van 5,6 km. De zon is weg het weer bewolkt en wij stappen door een bekoorlijk herfstweertje. Wij passeren een lange witte muur met een even lange zegswijze die wij jullie niet willen onthouden. De tekst luid als volgt, Als je wat wilt doen en er is iets meen in beweging breng dat dan zinvol dan ga je in jezelf geloven, meetellen in de groep en je gedragen voelen.

Even terug het landschap in krijgen wij en beeld van het economisch kloppend hart van de streek, links de eeuwenoude landbouw, en rechts de moderne industrie. Onderweg passeren wij enkele mooi opgesmukte boerderijen en een veldkapel namelijk die van Schildenbos kapel. Een natuurlijk herfstbeeld vinden wij op de hoek van een veld, namelijk een grote hoop suikerbieten.

Wij dwarsen even de spoorweg, stappen terug een stukje bewoonde wereld binnen, terwijl links van ons het dagdagelijkse verkeer hoog op de berm voorbij schuift. Wij flirten even met het industrieterrein, dwarsen de grote weg en zijn terug het open veld in. In dit gedeelte krijgen wij een meer glooiende landschap. Dat er ook nog oudere maar mooi verzorgde hoeves zijn stellen wij vast want eentje dateert uit 1819.

Wij zitten terug in de grote tuin, want achtereenvolgend passeren wij een grote partij knolselder een heerlijke wintergroente met zeer veel toepassingen, een partij wortelen goed voor de ogen, want wie heeft ooit een konijn gezien met een bril, en die cadetten hebben dit als lievelingskost op hun menu, en dan een heerlijke partij schorseneren, de winter asperge bij uitstek, ja wij willen zeer graag komen eten.

Het is rustig genieten maar wij gaan eventjes klimmen want wij stappen de Gitsbergstraat op, niet zo een kanjer, maar in het kampioenschap van Vlaanderen voor liefhebbers een vervelende bult na enkele beklimmingen voor een geduchte hindernis zorgt, en via de holle weg gaan wij gezapig bergop. Een attractie op het parkoers een soeppompoen van om en bij de 35 kg te koop voor 6 Euro.

Op 1 km van Gits centrum moeten wij rechtsaf op een stukje grote baan maar dat  is niet zo erg. Even later vinden wij een zitbank, op zijn eigen geen fantastisch feit, maar wel zeer opvallend hij is namelijk omringd van een dikke haag en je kunt erop windvrij genieten van het zicht op het Gitsdal. Op de leuning staat een gezegde van Albrecht Rodenbach vliegt de blauwvoet storm op zee.

Een paar honderd meter verder stappen wij links de Albrecht Rodenbach dreef op, en krijgen links van ons een prachtig zicht op Gits en passeren de indrukwekkende en geschiedkundige Gudrunhoev voorbij.

Aan café Belle Vue dwarsen wij rechts op de spoorweg en mogen nog even langs de molen voorbij de bollestraat in om even later richting hof ter kerst te volgen. Deze hoeve is een speel en leerboerderij. Wij van ons kant genieten nog even van het mooie zicht op de streek en bereiken zo het eindpunt van lus2.

In ieder geval bij de om en bij de 700 wandelaars stelden wij een algehele voldoening vast voor de aangeboden natuur..

Aan de organisatie, parkoermeester en alle medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, en één ding staat vast wij willen zeer graag in de toekomst bij jullie te gast zijn, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid