Canadezen, monumenten en natuur troef in Knokke-heist

Bij wandelende Noordzee Boys zijn wij te gast voor de bevrijdingsfeesten. Het is een must voor Knokke om telkenmale hulde en dank te betonen aan de Canadezen die de stad van de bezetter bevrijden, nu reeds 65 jaar gelden. Zaterdag in de vooravond stond een grote plechtigheid op het gemeenteplein gepland, dit in aanwezigheid van een drietal oud-strijders, talrijke hoogwaardigheid bekleders, zelfs de burgemeester van Ontario was aanwezig, ook een groep doedelzakspelers uit Ontario. Tijdens de plechtigheid overhandigde burgemeester Lippens een herdenkingsvlag aan de commandant van het Glensregiment.Ook de bevolking en handelaars delen mee aan deze herdenking want overal zag men de Canadese vlag uithangen, het was een ingetogen en passende plechtigheid. Op zondag was er dan de 36^ste bevrijdingsmars een wandeltocht vertrekkende vanaf het Nederlandse plaatsje Hoofdplaat. De uitgestippelde weg benaderde de weg die de Canadezen hebben gevolgd, de max. afstand bedraagt 33 km, en iedereen kreeg dan ook een poppy, een symbool van de papaverbloem, tot hier het stukje geschiedenis. Het weer is zwaar bewolkt, typisch herfstweertje als wij de grote verwarmde tent op het Verweeplein verlaten en wij voor het 15 km parkoers.

Reeds na enkele passen verwisselen wij de overbekende Lippenslaan en stappen links een smal straatje in, en aan de commune Josepha krijgen wij nog een smaller straatje en komen op een pittoresk pleintje terecht gedomineerd door een Canadese eik, omringd door enkele zitbanken, echt een idyllisch pleintje. Wij stappen nu richting station toe en komen zo op de Natiënlaan die wij rap wisselen voor de Nieuwstraat en stappen naar de polders toe, waar wij aan de horizon enkele silhouetten van de Zeebrugse haven ontdekken. Rechts van ons langs de grote parking zien wij de vuurtoren waar zware dreigende wolken over schuiven.

Wij krijgen een veldweg met een vervallen bunker als oorlogssouvenir. Het is er wel verrassend wandelen, amper een paar kilometer achter de drukke kustlijn krijgen wij een rustig landbouwgebied , langs de beek, weiden en enkele bosjes en dat in alle rust.

Het kon niet uitblijven de wolken werden dreigender en het begint te regenen Dat er langs deze weg konijnen of hazen schuilen kunnen wij vaststellen aan de hoopjes uitwerpselen die wij er vinden Gelukkig is aan de spoorweg het veldweggetje teneinde, want door de regen is het ietsje glibberig aan het worden en het is oppassen voor een slippertje, maar het gaat nog behoorlijk goed.

Langs de spoorweg stappen wij eventjes verder tussen een dubbele rij boompjes. Aan de wijk Hagewind stappen wij richting dijk op. Het regent nog steeds goed, en beschermt tussen de villa’s en met weinig wind kunnen wij ons regenscherm goed in de hand houden. Wij komen even later via een kronkelend tarmacje op, een echt natuurgebied in, en dat is park 58. Eind 1957 werd dit park aangelegd met de steun van de gemeente en de winstfondsen van de wereldtentoonstelling 1958. Tot voor enkele jaren was dit nog een waterwinningsgebied. Het is verdeeld in twee stukken, één die volledig ongemoeid gelaten is en het andere gedeelte kunstmatig is aangeplant. Wij krijgen nu een stukje villa festival en genieten van enkele mooi verzorgde villa’s.

Even later mogen wij het generaal Willemspark in. Het was vroeger staatseigendom en thans is het van het Vlaams Gewest. Bij de eeuwwisseling nog gebruikt als vissershaven. Tot in 1907 werden hier vissersboten met mankracht op het strand getrokken voor het bosje, het park beslaat een oppervlakte van 18 ha; aan de Noorderzijde is een jonge duinenrij opgetrokken, aan de zuidkant een aangeplant gedeelte en aan de Noord-Oost zijde terug een duin zodat er een soort kom ontstaat wel bekend onder de naam de keunepit. Een eigenaardigheid onder de hoge duinen bevinden zich nog enkele bunkers uit wereldoorlog twee. Even later belanden wij in basisschool het anker voor onze eerste rustpost.

Wij hebben geluk na het benutten van onze rust is het opgehouden met regenen. Via een rustig straatje’ komen wij op de Oosthoek terecht. Even later in de bakkerstraat en vinden er het mooie monument het vogelnest. Na enkele winkelstraatjes komen wij langs het tramstation Heist- Dijk terecht en even later in een laagte vinden wij de oude vuurtoren terug. En voor ons een duidelijk beeld van de hijskranen van de Zeebrugse haven. Als wij het grondgebied Zeebrugge betreden stappen wij links op om via een nieuwe moderne voetgangersbrug de grote baan over te steken. Op de brug krijgen wij een degelijk overzicht van de haven en de zee. Het is een moderne constructie die ons direct doet denken aan de lange wapper, en kunnen wij het de Zeebrugse lange wapper noemen. Wij zijn een eindje zoet langs de dijk, en wat valt op dat wij hier geen brede strook zand vinden, maar wel een soort schorrengebied. Wij passeren ook de visserskapel gebouwd in 1892 en in 1992 gerestaureerd en toegewijd aan O.L.Vrouw Ster der Zee. Onze tweede rustpost vinden wij onder Sun Baech een knus zaaltje op het Stübenplein van Duinbergen.

Eventjes later terug een stukje dijk en een ommetje via het generaal Willemspark brengt ons terug op de dijk, en wij genieten van het jodium aanwezig in de zeelucht en uitmuntend voor onze piepkast.

Aan het casino verlaten wij de dijk en stappen terug de stad in waar wij nog tal van monumenten passeren. En als wij het grote hoge monument van de ontmoeting passeren zijn wij reeds dicht bij de aankomst

Stippen wij nog aan dat wij van de vele parken en bosjes maximaal genoten hebben van de prachtige natuur, het was als het ware een hemelse tocht door die heerlijke kleurenpracht van de herfst.

Als wij de aankomsttent betreden worden wij niet alleen verwelkomd, maar ook in de juiste sfeer gebracht door de  Red Lion Pipe band die ons  begroet met een heus doedelzak concert.

Wij kunnen besluiten met te zeggen dat wij een zeer verzorgde maar ook een zeer mooie geschiedkundige en tevens schitterende natuurwandeling hebben beleefd.

Aan organisatie, parkoermeester en alle medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet op deze zeer geslaagde wandeldag.