| Gepost door: Kastaar |
| Organiserende club: Waterhoekstappers Heestert |
Het zal je maar overkomen, je probeert om een heerlijk wandelparkoers uit te tekenen en dan zijn daar die vervelende weergoden die zorgen voor een allegaartje van strakke wind, striemende regenvlagen en een temperatuur van om en bij de 7°. Gelukkig probeert rond de middag de zon heel eventjes door te breken, goeie avond en breek geen ruiten. En wat doe je eraan? Helemaal niks, maar toch zouden ongeveer nog een 700 tal deelnemers de inschrijftafel voorbij komen, gezien de weersomstandigheden een stevige pleister op de weerwonde. Als wij het parkoers opstappen regent het niet meer en wij zijn vertokken op het 7 km parkoers. Pas enkele honderden meters verder rechts af en een kerkpaadje of tegelpaadje op zoals je het wilde noemen. En dat is nu eenmaal een aangename troef van Waterhoekstappers Heestert. Het is er heerlijk rustig wandelen op deze vele paadjes die de streek doorkruisen en bij dergelijk weer terwijl je dwars door de velden stapt hoef je geen moddereend te spelen. Wij stappen richting Klein Ronse toe, de naam van een gehucht gelegen aan de voorpoort van de Vlaamse Ardennen als het ware. Als wij de wijk uitstappen staat een stevig strakke wind pal op de neus. Maar meteen krijgen wij ook een prachtig zicht op dit kletsnatte maar heerlijk golvende landschap. Rechts van ons zien wij ook de silhouetten van de kerncentrale van Orroir. Zelfs de dikke witte damppluim van de koeltoren geraakt niet recht omhoog door het zware gesloten wolkendek en zwerft laag over het landschap door. Ook in dat landschap verschillende boerderijen met een grote uitstraling die wellicht geschiedenis hebben geschreven onder andere de kapelhoeve uit 1696. Eventjes voorbij de hoeve het kerkpaadje op richting Ingooigem, het dorp van Stijn Streuvels.Het weer beterde blijkbaar zodat wij gingen twijfelen om over te stappen naar het 14 km parkoers, maar als wij het dorp bereiken is het weer van dat en wij blijven toch op de 7 km. Onze eerste rustpost kunnen wij benutten in het knusse feestzaaltje genaamd De Leeuw. Een heerlijke kom verse en warme soep doet ons echt deugd, en de kok of kokkin mag blijven de soep was heel goed. Na een poosje zijn wij ribbedebie op een smal tarmacje en eventjes voor het militaire kerkhof links af op een smal kiezelweggetje, waarin de weide een ezeltje ons meewarig aanstaart en als het ware vraagt moeten jullie ook daar echt door. Maar het beestje weet meer en gelaten graast hij verder zijn portie gras af, en zo zijn wij het dorp uit. Wij komen langs het cultuurcentrum De Linde terug in het open veld richting welriekende dreef tegemoet. Zijn zo in de Zwevegemstraat en even later op de vossenhoek. Terug een striemende regenvlaag als wij de hespenhoeve voorbij stappen. Even later passeren wij ook het Dieselhof en zo ook bevinden wij ons op het Dieselveld. Een paar honderd meter terug links het kerkpaadje richting Otegem toe die ons naar het einde van een regenachtige en winderige wandeldag brengt, maar wij hebben het overleefd en wij waren eens flink en fris uitgewaaid. Stippen wij nog aan dat op zowat enkele kilometer van de aankomst de zon nog eventjes door het dikke wolkendek probeert te priemen, wacht maar tot wij die plaagsteert van een weermaker te pakken te krijgen, het is beloofd , het zal zijnen besten dag niet zijn, hij zal er niet mee stoffen. |