Wind en regen overheersen Dijckentocht in Moere-Gistel

Het is zwaar bewolkt met een dreigende hemel als we starten in Moere-Gistel voor de Dijckentocht van Motestappers Koekelare. Het regent momenteel niet en wij kiezen voor het 11km parkoers.

Wij verlaten het cultureel centrum en stappen zo het dorp uit. Amper één kilometer verder begint het te regenen, en juist als wij het blote ingestuurd worden, een wijds landschap, vlak als een kaasbol, en hopeloos leeg, je kunt hier werkelijk verder kijken dan je neus lang is. De vette aardkluiten hebben in de regen nog een afzonderlijk glimmend aspekt gekregen, en het is er zo winters stil.

Temidden van de grote vlakte gaat het van kwaad naar erger, een stevige windbui komt opzetten, vergezeld van een striemende regenbui, dag moeder. Maar er is hoop als wij Gistel naderen is de bui over en de hemel klaart warempel op. De wateroverlast van de voorbije week begint zich te manifesteren in de lage weiden en landbouwgronden, getuigen hiervan zijn de grote plassen die erdoor ontstaan.

Wat een contrast met een half uur geleden, links van ons aan de horizon schijnt de zon, en ook een poosje later is die ook bij ons. Je zou voor minder denken dat de weermaker zij niet alle vier op een rij heeft zitten, daarom zegt men ook wel eens, het weer is zo zot als een achterdeur.

Als wij de grote baan dwarsen komen wij de bewoonde wereld in van de moerestraat. In deze straat vinden wij nog enkele mooie oudere gevels terug, en op een oude villa staat zelfs een wijze spreuk in deze vorm “ kennis kan je redden”.

De zon is er nu volledig door en de zilveren zendmast schittert in de zon, maar daarachter nog steeds dreigend zwarte wolken aangevoerd uit de richting van de zee. Wij passeren ook een huis waar echte fans van Samson en Gert wonen ach ja, want aan de deur hangt een briefje met volgende tekst “ gelieve te kloppen want de bel doet het niet “.

Als wij in het  chiro lokaal eventjes va n onze rustpost hebben genoten zijn wij terug de baan op. Wanneer wij de Moervaart bereiken worden wij de groene 62 opgestuurd, of beter bekend als de oude spoorbedding van de treinroute Torhout- Oostende. Over het landschap heen vliegen een groep kakelende ganzen over. Een moment later worden wij afgeleid via een betonweggetje afgezoomd met knotwilgen richting grote baan Torhout- Oostende die wij gaan dwarsen Bij het bereiken van de Moerdijkbeek worden wij er even langs opgestuurd. Gelukkig is de linkeroever versterkt en verhoogd of ander stond de weg onder water, want aan de lager gelegen rechter dijk is de beek behoorlijk buiten haar oevers getreden

Verder krijgen wij nog een stukje bosdreef te bewandelen, dat weliswaar privaat is, maar langs deze weg graag dank aan de eigenaar voor de gastvrijheid. Hebben wij bitter weinig van goed weer kunnen genieten, toch hebben wij iets anders een heerlijk Keyte bier.

Een ambachtelijk gebrouwen bier van de brouwerij Strubbe in Ichtegem. Het is een bier dat er gekomen is op initiatief van de Oostendese bierjutters.

Het is oorspronkelijk bier dat destijds als Oostends belegeringsbier werd geschonken, in ieder geval een aangename kennismaking.

In ieder geval voor Motestappers Koekelare alvast volgende keer beter weer voor een volgende uitgave. Al bij al viel de belangstelling voor dergelijke weersomstandiggheden nog een beetje mee, om en bij de 500 deelnemers een pleister op de weerwonde.