In Oedelem was Sinterklaas echt het zonnetje in huis

Een zwaar bewolkte hemel, een strakke wind en 10 graden op de thermometer, dat is zowat het weerbeeld in een notendop als wij starten in Oedelem bij moedige wandelaars Beernem voor de Sinterklaastocht en wij kiezen voor het 11 km parkoers.

Wij zijn van start en stappen het dorp uit, aan de oude zakstraat worden wij een smal tegelpaadje opgestuurd en krijgen een stukje Oedelemberg wandelpad te verwerken. Wij maken een ommetje door een rustige wijk en komen langs de kerk terecht. Via een doorgang op het kerkhof stappen wij richting Nieuwendorpe toe. Eventjes de wijk uit en wij komen voorbij de terreinen waar vroeger oude melkerij St. Marie stond, enkel de hoge schoorsteen is nog een getuige van het glorievol verleden. Thans is het uitgebouwd tot een industrieterrein.

Wij wisselen wat verder de grote weg voor de parochieweg, het wordt een zwerftocht door wat open landschap en woonwijken en voor wij het beseffen zijn wij terug op de markt en vinden even verder in het parochiaal centrum onze eerste rustpost.

Voor wij even later het open landschap terechtkomen hebben wij nog een wijk doorkruist. Over de vlakte staat een strakke wind en werden wij al eens getrakteerd op een regenvlaagje. Het kletsnatte landschap geeft nog iets van zijn schoonheid weer. Het lichtglooiende karakter, de zeer goed onderhouden boerderijen, en de vele houtkanten fleuren het aanlokkelijk ogende landschap op, maar bij mooi weer is nog aantrekkelijker.

Wij gaan een stukje klimmen als wij de weg naar St. Kruis opstappen en zo zijn wij na een klein efforke boven op de kleiberg. Wees maar gerust het was maar een molshoopje hoor, wij moeten nu ook niet overdrijven hoor, maar toch geeft dat bultje een gans andere kijk op dit minzame landbouwlandschap. In de bergstraat gaan wij richting bergvallei en plots veranderd het tarmac wegje in een ouderwets kasseitje, wat een echt andere meer natuurlijke vorm geeft aan dit landschap, dit beeld past perfect in een natuurlandschap. Als wij de landelijke woonwinkel van hof Artimas voorbij stappen zien wij reeds de serres van de land en tuinbouwschool. Maar de wind steekt plots op en een striemende regenvlaag zijn onze begeleiders voordat wij onze tweede rustpost bereiken.

Wij zullen in een knus verwarmde rustpost met en een heerlijk kom soep van onze natte emoties bekomen. Tussen door de kok of de kokkin van de soep mag blijven de soep was lekker.

En er duikt nog een aangenaam fenomeen op, want in de deuropening verscheen Sinterklaas met zijn zwarte pieten, alle gezichten klaarden op en verwelkomden de Sint op applaus. De zwarte pieten waren gul met mandarijnen en picknicken, en de sint nam rustig de tijd om met de wandelaars een gezellige babbel te slaan. Onder die mensen ook Kastaar je weet wel die medewerker van de wandelgazette, en al bij al viel het mee, kastaar was braver dan men dacht, er stond geen enkele schuine opmerking over hem in zijn lijvig boek.

Het mooie aan dit alles is, als je in die massa kijkt en je ziet die gezichten opklaren en ook die kinderlijke vriendelijkheid komt op hun gelaat van die ouwe deugnieten, dan besef je wel dat er in veel mensen nog zeer veel menselijkheid en genegenheid schuilt.

Even later terug de baan op tegen de beukende wind in, en een striemende regenvlaag op onzen duvel, geen medelijden wij zullen doorgaan zong indertijd Andre Van Duyn en dat deden wij ook, denken jullie dat wij doetjes zijn, maar nee hé, echte flandriens hoort men u nog of het is in uw manden. Doch gelukkig even later gaat de wind liggen en is het over als wij de vervallen herbergen het zwarte paard en het vliegend paard passeren vlak naast elkaar, in het verleden zal daar soms wel eens één of ander paardenfeest geweest zijn.

Wij vervolgen onze weg en aan café veldzicht krijgen wij terug een mooi beeld van het natuurlandschap met daarin heel wat houtkanten. Het weer betert met de minuut maar voor niet lang, want de weermaker bedenkt zich en trakteert ons nogmaals op een vlaagje regen in de laatste rechte lijn.

Terwijl wij op het parkoers doorstapten hoorden wij meermaals een helikopter overvliegen en zo kwam de sint van de ene naar de andere plaats, dat denken wij toch want die zijn leren waren veel droger dan de onze.

In de aankomstzaal is hij inmiddels aangeland en zorgt er voor wat gezellige animatie en laat ons het kletsnatte avontuur rap vergeten.

Na de wandeling zoeken wij iets warms op om ons op te monteren, en een heerlijke Hasseltse koffie is de oplossing bij uitstek.

Voor de organisatoren zijn dergelijke weersomstandigheden niet prettig maar wat doe je eraan. Wij willen dan ook iedereen wat ook zijn taak was van harte feliciteren en bedanken voor hun inzet.

Ook de parkoermeester mag in die hulde betrokken worden, want voor hem hebben wij een speciaal dankwoordje over dat wij op dat kletsnatte parkoers geen moddereend dienden te spelen.

Ook een speciaal dankwoord aan de lieve Sint die menig hart van oud en jong toch een tikkeltje sneller deed slaan, en het lieflijke van de mensen eventjes naar boven liet komen.

Al bij al was Hij het zonnetje in huis op deze regendag die ondanks alles nog behoorlijk meeviel.