Langs en door de Knokse bosjes

Het is behoorlijk druk als wij het ontmoetingscentrum in het Olivier stadion bereiken. Een eerste veststelling is de aanwezigheid van de rakkers Hasselt die er met een volle dubbeldekkers toegekomen waren, verder nog enkele Waalse clubs die de deelnemerslijst behoorlijk aanvullen, al kwamen zij uit andere wandelfederaties.

Met het weer is het miezerig gesteld, maar de temperatuur is opgeklommen tot om en bij de 10° , en later op de dag zou het wel bewolkt blijven, de miezerige regen hield op en het werdt nog heerlijk wandelweer. In het begin kiezen wij voor het 10 km parkoers, maar gezien de beterende weersomstandigheden stappen wij later over naar het 15n km parkoers.

Via de achterkant van het voetbalstadion zijn wij vertrokken langs een smal wandelpaadje. Een aandachtige kijker zal in de struiken een eerste natuurfenomeen opgemerkt hebben, namelijk een zeer vroeg bloeiend krentenboompje.

Via het gemeenteplein wandelen wij langs de achterkant van het stadhuis door, ontdekken ook enkele mooie villa’s van de mondaine badstad en komen zo op het Vlaamspad terecht, een rustig wandelpaadje tussen terug enkele mooie villa’s. Een eindje via de Elisabethlaan en wij gaan rechts af richting Vlindertuin, Siska en het Zwin, de toeristische trekpleisters bij uitstek. Als wij later de Prins Karellaan  en het facepad worden opgestuurd krijgen wij terug rustig mooi wandelpaadjes aangeboden, aan het einde gaan wij links af en komen via een helling op de dijk terecht en kunnen wij een gans eind langs de zee stappen. Het is hoog water en de grote plas ligt er rustig bij bedekt als het ware onder een dik mistdeken.

Op een naambord vinden wij de naam Wielingen, en dit is dan de benaming voor een vaargeul op 2 km voor de kust. Een eindje verder is de zee verdoken door een duinenrij met heel wat struiken, ook hier is het rustig want er is geen pluimpje te ontdekken, en over de vlakte scheert enkel een eenzaam krijsende meeuw. Via de lekkerbek helling verlaten wij eventjes de zee, deze helling is genoemd naar een vroegere uitbating aldaar. Nu gaan wij richting bronlaan op, in deze laan zou indertijd naar steenkool geboord zijn in 1912, met als gevolg het ontstaan van een drinkwaterbron.

Even voorbij het pleintje van François stappen wij links het natuurreservaat Zwinduinen en polders binnen. Een heerlijk stukje natuurgebied, en via een kunstmatig aangelegde brug van paletten en balken stappen wij het moeras over. Eventjes een stukje langs het reservaat om even later terug in de bosjes te verdwijnen; nu krijgen wij een bankiraai brug onder de voeten over iets grotere plassen waarop zelfs nog enkele ijsschotsen drijven.

De duindoornbessen aan de struiken zijn fel geminderd in aantal want de vogeltjes hebben er dankbaar gebruik van gemaakt. Voor hen is dat een belangrijke voedselbron om de barre winter door te komen. En zij zijn daar bovenin zeer slim, want het moet een paar dagen hard gevroren hebben voor zij eraan beginnen, kwestie van reserve voedsel over te houden.

Wij bereiken intussen op het pleintje van de Lemoirlaan onze eerste rustpost in een knus opgezet en verwarmd tentje.

Het weer is echt verbeterd en wij stappen over naar de 15 km parkoers, het wordt een traject van een kleine 6 km die ons naar de Zwinmonding zal brengen, intussen profiteren wij gratis van het zeldzame mineraal Jodium dat in de frisse zeelucht aanwezig is en een weldaad betekend voor onze piepkast.. Na de Zwinmonding vinden wij ook de flamaganhaas die als het ware de monding in één ruk wil overspringen. Opmerkelijk zijn ook de beheerswerken voor het aanleggen van nieuwe fiets en wandelpaden. Als wij even de zandvlakten bekijken hebben die een gevarieerde groene afwisselende kleurenpracht aangeboden door de verschillende soorten mos. Per uitzondering mogen wij op een werkproject in aanleg van nieuwe paden. Wij passeren de ingang van het Zwin en op de grote vlakte staat heel wat water, waar zich een paar ooievaars ophouden , alsmede een troep wilde ganzen, en een kolonie scholeksters, maar ook hier sporen van grote beheerswerken met als volgende regel.

De duinen van het Vlaams natuurreservaat zij momenteel sterk versnipperd door de betonwegen die gedurende wereldoorlog Twee door de Duitse bezetters werden aangelegd, deze wegen zijn momenteel in zeer slechte staat en plaatselijk verzakt of zijn zij ondergestoven. Bovendien zijn zij te rechtlijnig om er een aangenaam fiets of wandelpad van te maken, algemene kostprijs 803.591,70 eurocent, werken die worden uitgevoerd onder het beheer van waters en bossen.

Vanaf de hazendijkpolder komen wij Knokke terug binnen via het Oosthoekpleiin. Even verder zit moeder Siska op haar stoel, de koffiekan in de hand klaar om ons te verwelkomen. Even later nog eventjes door het bos via een heerlijk sprookjesachtig bospaadje en zo bereiken wij het schooltje van de wijk Zevekote waar wij onze tweede rustpost benutten.

Als wij na een poosje het schooltje verlaten beginnen wij aan het laatste gedeelte van een drietal km en mogen direct het bos in voor een flink en aangenaam stukje. Na de Oostlaan kiezen wij voor de keuvelhoekstraat aan Marie’s pleintje Die straat dankt zijn naam aan5 poldertjes buiten de kragendijk, en genaamd naar de keuvelhoek hoeve, en zo nog via een paar kronkelende smalle rustige straatjes bereiken wij ons eindpunt.

Het was een prachtige natuurwandeling met vele nieuwe onbekende stukken, daarom parkoermeester van harte gefeliciteerd en van harte dank voor je inzet. Ook dezelfde felicitaties aan de organisator en het gastvrije dienstpersoneel voor jullie inzet, die ondanks de drukte het noorden niet verloor.