| Gepost door: Kastaar |
| Organiserende club: WSV De veldlopers |
Was de sneeuw bij ons volledig verdwenen, het was eventjes nog eens wennen in het Nederlandse Gulpen, daar had het de nacht ervoor gesneeuwd en er lag zo een laagje van ongeveer 1 cm. De dreigende zwaar bewolkte hemel voorspeldt niks goed, doch het tij zou keren er viel tijdens de dag geen sneeuw meer, beter nog tijdens de loop van de voormiddag ging het zelfs dooien en was het echt aangenaam winters wandelweer. Zo konden de organisatoren van de Euregio Marching Trophy een zeer behoorlijk aantal deelnemers verwelkomen, wij kiezen voor het heuvelachtige 10km parkoers. In het keurig mooie cultuurcentrum “ De Timpaan “ vervullen wij onze inschrijfformaliteiten en stappen via een klein stemmig winkelstraatje naar het marktplein toe, waar wij enkele mooie gebouwen ontdekken. In de herberg “ De Zwarte Ridder “ kan je er gerust ene vragen van ’t vat want de reuzeton staat in de etalage. Maar wij gaan direct afslag naar links en dat is andere koek, wan het gaat behoorlijk bergop. Wij denken aan de wijngaardhoeve dat wij boven zijn, stoppen even en kijken eventjes achterom, en krijgen een prachtig zicht op de oude en de nieuwe kerk. Het is meteen terug een tandje bijsteken als wij links het weggetje opstappen, maar het gaat hoor zo een doetjes zijn wij nu ook weer niet wij laten ons niet kennen. Het 1cm dik vers sneeuwlaagje kreunt onder onze voeten en geeft een heerlijk gevoel en een aangenaam geluid. Maar na een flink stukje klimwerk worden wij rijkelijk beloond met enkele zeer mooie panoramabeelden. Wij zijn te gast bij “ De Veldlopers Gulpen “ en die hebben hun naam zeker niet gestolen, want via verschillende echte veldwegen gaan wij deze streek optimaal kunnen verkennen en benutten, en onder dat witte tapijt lijkt het landschap nog groter, en de diverse bosjes aan de horizon en dichtbij omsluiten het landschap zeer goed. In het landschap ook enkele grote vierkantsboerderijen zo genoemd naar hun bouwwijze, en met die imposante grote houten inrijpoorten, het lijken soms echt versterkte burchten. Wij zijn intussen nog wat hoger, en het scherpe windje doet ons wangen verkleuren want hier wordt het plots bitterkoud. Maar als wij het dal instappen komt de zon erdoor en het wordt aangenaam wandelweer. Even later mogen wij een bosje in en krijgen een niet alledaags zicht, tussen twee bosjes door rent een hert over de weide op weg naar een volgende beschutting. Eventjes voor het dorpje Scheurde terug tussen twee bosjes rennen nog een vijftal herten als de bliksem naar een veiliger bestemming. Als wij het dorpje binnenkomen vallen de zeer mooie voortuintjes op, prachtig gesneden struiken in allerlei vormen weerhouden onze aandacht, hier is één of meer kunstenaars aan het werk geweest echt bewonderenswaardig. In de huizenrij ook nog een stokoud huisje in vakwerk. En behalve zijn bevallig kerkje vinden wij in de kern van het dorpje grote boerderijen ook met die kolossale inrijpoorten en als er eens ene open staat dan kijken wij op er zeer mooi verzorgd binnenplein machtigt mooi, het binnenstappen van dit idyllisch dorpje geeft echt een rustig en echt gevoel van rust. In het parochiezaaltje aanpalend aan het Shulderheuseken benutten wij onze eerste rustpost. Hier krijgen wij van de organisatie een gratis consumptie aangeboden in de vorm van een soep, een broodje of een drankje, langs deze weg van harte dank voor de traktatie, tevens zorgt een zanger muzikant voor een gezellige sfeer. Na de rust zijn wij het dorpje uit, de dooi is nu! volledig ingetreden, en het smeltwater zoekt zich een weg naar beneden In de plaats van het krakende sneeuwgeluid onder ons voeten maakt plaats voor een plets plets geluid en het wordt wat modderig, maar dat nemen wij erbij, als wij maar verder genieten van dat heerlijke landschap die met de moment overgaat van de witte kleur naar een groene kleur zonder iets van zijn charme in te boeten, tegen de middag is er zelfs niet veel sneeuw meer te zien. Was het voor ons ietwat fysiek lastig met dat klimmen en dalen toch was het zeker de moeite waard om rustig heerlijk te genieten van die prachtige natuur. Ook die rust werd er door niets of niets gestoord het was er zo hemels rustig Voor wij de aankomstzaal betreden wisselen wij van schoenen om de zaal niet extra te bevuilen. Maar deze vrees was niet nodig, want de organisatoren hadden er aan de ingang twee grote bakken water geplaatst met wat borstels, en zo kon iedereen de modder van zijn schoenen afspoelen en de zaal bleef proper, een mens kan nog altijd iets bijleren toch. In ieder geval het was een prachtig en zeer verzorgde wandeldag in een heerlijke Euroregio waar wij graag terugkeren.
Foto's : http://www.4op1rij.be/Fotoalbum_detail.php?ALID=201 |