Rustige wandeling rond Aviflora

Je het was de tweede dinsdag van de maand, dus Aviflora wandeldag in Ingelmunster. De thermometer stond ’s morgens op –3°, maar een sterk uitnodigend winterzonnetje was er als de kippen om ons op wandelgedachten te brengen, aan deze lokroep konden wij niet weerstaan en gingen dus naar Ingelmunster en kozen er voor het 12 km parkoers.

Als wij rechts opstappen, duurt het amper of wij maken kennis met het landbouwkarakter van de streek. En dat het landbouwleven hier nog de moeite loont bewijzen de talrijke hoeves die wij zullen passeren op ons wandelparkoers.

Wij zitten goed ingepakt want het magere windje schuurt langs onze wangen en die kleuren even rood, maar later op de dag neemt de wind wat af, de zon komt er ten volle door en het verwarmt met het uur , zodat wij later genieten van een zeer aangenaam wandelmeer. De meeste mensen zien er ook optimistischer uit, want die lange aanslepende winter heeft lang genoeg geduurd.

Men zei soms het zijn geen winters meer als vroeger maar dat is er nog een onvervalste echte ouderwetse.

Na wat rustig kronkelende tarmacjes worden wij rechts een oeroude echte veldweg opgestuurd. De diepe sleuven gevormd door de zware tractoren zijn als beddingen van lege riviertjes, maar daarnaast vinden wij een behoorlijk wandelpad, gelukkig is de grond hard bevroren, of zou daar toch heel wat zacht geworden zijn.

Als wij de grote baan dwarsen richting sportterreinen komen wij op Ter Borght terecht langs de beek. Een paradijselijk rustig mooi wandelpaadje langs het bliekkanaal en komen zo langs het kapel- en kabouterbos, een speelbos voor kinderen. Als wij langs het bos uitkomen aan De Miere, zijn wij dicht bij de kapel O.L.Vrouw van bijstand en benutten in café het kapelhuis onze eerste rustpost. Via een stukje Carlos D’ Haene pad zijn wij terug langs de beek richting kasteelbos toe, ook hier is het rustig en mooi wandelen zelfs voorbij het kasteel, dat zich leent als opleidingscentrum voor lichamelijke opvoeding.

Even rustig door de tuinwijk, terug de grote baan dwarsen, en letterlijk en figuurlijk via een veldweg midden de hoeves en de landerijen. Op ons parkoers vinden wij ook een grote champignonkwekerij.

In ‘t hof ter veld benutten wij even later onze tweede rustpost. En helemaal geen gewone, wij maken hier kennis met het cowboyleven, achter de toonbank zijn er cowboys die ons bedienen zeg maar in het saloon. Hier prijken tal van trofeeën, foto’s en nummerplaten van auto’s uit praktisch alle staten Amerika.Het is echt eens het meemaken waard, een gans andere sfeer maakt zich van U meester.

Met nog een kleine 4 km voor de boeg vatten wij het laatste gedeelte aan. En na deze rondzwerving door dit landschap beëindigen wij onze wandeldag maar niet voor wij nog genoten hebben van een lekkere dagschotel aan een zeer democratische prijs er mogen zeker nog zo een dagen komen.