Machtig mooie wandeling door het "land van Herve"

Wij kwamen eens langs bij “ Les Compagnons de St. Hubert “ in Aubel. Wij keken verrast op bij het binnenkomen van het vermaarde marktdorpje want wij hadden het kleiner verwacht, zo zie je maar dat je als je reist nog steeds kunt bijleren. Momenteel is het Franstalig maar ooit was het anders. Het maakte deel uit van het graafschap Dalhem en dus onrechtreeks bij het hertogdom Limburg. Van vroegere tijden was Aubel reeds bekend voor zijn landbouwmarkt en producten, want wie zegt land van Herve denkt meteen aan de wereldberoemde Herve kaas. Enkele oudere inwoners spreken nog een Limburgs dialect. Het weer is zwaar bewolkt, met een temperatuur van om bij de 5° verlaten wij het sportcentrum voor een tocht van 12 km door het heuvelachtige landschap, het zal vervolgens de ganse dag droogblijven. Nochtans de weermaker had winterse neerslag voorspeld, maar hij was er gelukkig naast en wij beleefden een aangenaam wandelweertje.

Wij kunnen ons direct opwarmen aan een stevig klimmetje tussen de hagen door richting lijn 38. Nee wij gaan de trein niet nemen, maar wandelen langs de oude spoorberm van die lijn 38.

Als wij het pad opstappen staat daar nog een oude getuige van een zeer druk verleden, en dit in de vorm van een oude locomotief die gezien zijn leeftijd talloze wagons langs deze lijn heeft getrokken. Vroeger was dit de verbinding tussen plombières en Chêne zo een 40 km lang. Langs deze lijn werden de steengroeven, landbouwbedrijven en industrie bediend, de laatste activiteiten werden gestopt in 1986.

Het is heerlijk wandelen op de oude spoorbedding die ons verder het landschap inloodst. In dit landschap vallen meteen die oude majestueuze en zeer goed onderhouden vierkantshoeves op, en tussen in ook wat vakwerk hoeves. Ook deze veld- of natuursteen bouwwerken vormen als het ware een band met de uit de streek afkomstige stenen want die stenen geven ook een magische aantrekkingskracht en vormen één harmonisch beeld met de streek.

Ook het landschap kan ons betoveren en hebben jullie de afsluiten rond de weiden opgemerkt, weinig prikkeldraad maar heel veel hagen. Vroeger was de streek ook een grote boomgaard, maar dat is uit vroegere tijden, wij vinden er nog wel enkele terug, en bijna allemaal hoogstammen. Op deze fruitbomen vallen ook het grote aantal maretakken op. Met deze parasieten is wel een soort bijgeloof mee gemoeid, een maretak moet je zo wie zo krijgen van iemand anders, je hangt hem aan de buitenkant van je huis en dat zou volgens het bijgeloof geluk brengen als je hem gekregen hebt. Dit zou niet helpen als je hem voor jezelf hebt gekocht.

Het klim en klauterwerk op de talrijke heuvels valt best mee, een beetje zwaar maar zeker niet onoverkomelijk. Wij passeren de bocage, een natuur site die zich uit in een dal, en die nog zeer goed bewaard is gebleven, van op de heuvel krijgen wij een machtig zicht.

Als wij eventjes kort langs de grote baan komen mogen wij links af een dalende veldwegel op recht de weide in via een krijsend ijzeren draaipoortje en komen zo langs een klaterend riviertje en  bereiken wij het grondgebied van Charneux. Nog eventjes verder het riviertje volgen en zo komen wij langs een andere kant het dorp binnen waar wij onze eerste rustpost benutten. De grote afstanden stapten dan verder richting van de oude abdij Val-Dieu en lopen langs de snelstromende Berwinne naar St. Jean Sart

Aan de inkom van het dorp vinden wij een groot kruis met een kapel, ook hier en daar hadden wij op bepaalde kruispunten wat kruisbeelden ontdekt, geplaatst ter bescherming van  de vruchten der aarde.

Als wij na de rustpost verder stappen genieten wij  van dit paradijselijke landschap en zo komen wij ook nog langs het bos van Halleux. Even later stappen wij het erf op van een stokoude hoeve nemen het bruggetje en stappen het snelstromende riviertje over, ook, hier prachtig mooie zichten langs rustige en zeer genietbare landschappen echt een buitenbeentje voor de natuurliefhebber.

Zo komen wij stilaan Aubel terug binnen met zijn grote kerk, rond de kerk wel echt eeuwenoude grafkruisen wij vinden er zelfs uit de jaren 1200 tot1700. De kerk die wij bezochten heeft ook enkele zeer mooie glasramen.

Ook het centrum biedt ons gelegenheid enkele statige geschiedkundige bouwwerken te bezichtigen, waarvan velen beschermd zijn.

Het was zeker een aangename en zeer mooie wandeling, waar wij lang heuglijke herinneringen zullen aan bewaren.