Lekker genieten van Herve-specialiteiten in Aubel

Dat 4op1rij Zedelgem een familiale inslag heeft is een feit. Als men eens ver gaat en er een tamelijk zwaar parkoers uitkiest is dat simpelweg voor niet iedereen geschikt. Moeten de mensen die het niet aankunnen dan thuis blijven? Nee hoor, er is steeds een alternatief voorzien zoals hier in Aubel het geval was.

Het was nog een speciale gelegenheid want die zondagmarkt is einde en ver bekend om zijn proeverijen. En als men ‘land van Herve’ zegt denkt men aan twee lekkernijen, namelijk de Herve kaas en peresiroop, en op de markt kan men die specialiteiten ook proeven. Wat ook werd vastgesteld dat de verschillende restaurantjes rond de markt een zeer goed menu aanboden aan zeer schappelijke prijzen, echt een opsteker.

In de namiddag was er een bezoek gepland aan de artisanale siroopfabriek van de familie Nyssens. Hier weten zij echt hoe siroop gemaakt wordt want reeds 250 jaar lang en over elf generaties produceren zij hier artisanale siroop en nog steeds volgens het eeuwenoude recept zonder afwijken, het enige verschil bij vroeger dat de techniek van het vullen van de potjes momenteel gemechaniseerd is.

Hier kregen wij een kleine rondleiding en een diamontage te verwerken, en dit in het Nederlands, want pas op het is maar de oudere generatie die nog Vlaams spreekt al is dat veeleer een Limburgs dialect.

Wij zijn hier in de streek waar de bekende “sirop de Liège” wordt gemaakt, niet in Luik maar wel in Aubel. Tussen de 4 nog bestaande siroopfabrieken staat ook deze met de bekende blauwe potjes maar deze siroop is industrieel gemaakt en de fabriek verkoopt toch zo een 50000 potjes per dag om maar eens een beeld te schetsen van het verbruik, en dat is het ganse jaar door.

Hier is de productie veel minder, maar wel artisanaal en zeer zuiver, zonder toevoeging van kleur en bewaarstoffen of suikers. Door zijn zuiverheid kan deze siroop 10 tot15 jaar zonder problemen bewaard worden, niet in de koelkast maar wel op kamertemperatuur. Ook goed nieuws voor diabetici die mogen vruchten eten, die kunnen deze zonder problemen gebruiken.

Als eerste vereiste worden de streek gebonden vruchten, in bulk aan de fabriek geleverd worden, de boer moet ook melden aan de fabriek of hij zal leveren, dit om de aangebrachte vruchten te kunnen verwerken volgens planning en ook om de kwaliteit van de vruchten te controleren, want de vruchten moeten zeer proper zijn.

De vruchten worden geschud en vallen op een proper zeildoek en worden met de hand geraapt. Let wel hier worden hoogstamvruchten gebruikt en dit om twee redenen, de eerste deze vruchten zijn niet met chemische middelen bespoten, terwijl laagstambomen toch zo een twintig tot vijfentwintig maal bespoten per jaar. Een ander reden is dat de hoogstamvruchten ook minder water bevatten wat het kook proces ten goede komt

Daar zij gevallen zijn, zijn zij ook gekneusd en moeten zo vlug mogelijk verwerkt worden.

Zij worden dan in een grote ketel gebracht en langzaam gekookt tot moes met schil klokhuis en staartjes. Die gekookte pulp wordt dan overgepompt in een filter met nylon zakken die op hun beurt geperst worden, het sap loopt in een ondergrondse opslagtank waar het sap wacht op een verdere bereiding. Nu zit de afval in die nylon zakken en wordt verder gedroogd en verwerkt tot veevoeder. Het sap wordt gedurende enkele uren gekookt tot siroop, en bij dit kookproces speelt de vakmanskunst een zeer grote rol want het komt op een paar minuten aan of de siroop lukt of als zij gekarameliseerd is wat tot gevolg heeft dat deze siroop dient weggeworpen te worden. En na afkoelen bij ongeveer 50° is de siroop nog vloeibaar en wordt zij afgevuld in potjes, waar zij verder opstijft.

Om 1kg siroop artisanaal te maken heeft men een 8kg vruchten nodig, terwijl de industriële bereid! nog amper 4 kg nodig heeft, maar hier worden dan ook andere vruchten toegevoegd.

Een stukje geschiedenis, zo 30 tot 40 jaar geleden was de streek één grote boomgaard. In deze streek waren de hoeves heel klein en besloegen zo een oppervlakte van 4to6 ha. Als bijverdienste planten de boeren dan ook fruitbomen, en ieder boer stookte zijn eigen siroop voor het gezin en de familie. Maar het aanbod werd te groot om al die vruchten in zo een korte tijd te kunnen verwerken , een uitweg was het maken van siroop en vruchtensappen maar het aanbod was nog zeer groot. Dan voerde men een rooiingspremie in en werden honderdduizenden bomen geveld. Thans bestaan er momenteel nog een 4 siroopfabrieken in Aubel.

Zo leerden wij nog iets bij hoe deze lekkernij tot stand komt, nadien mochten wij nog eens proeven en zo eindigde dan ook deze uitstap en iedereen keerde tevreden terug van deze zeer genietbare uitstap. Nog eventjes over het weer , de voorspelde winterse neerslag bleef uit en ook dat was een meevaller.

En nog een laatste anekdote werd aangebracht door Willy Denys, want Aubel en Veldegem hebben iets gezamenlijk. Want zo ongeveer een 20 jaar geleden werd Erik Borra, in deze stad kampioen van België voor liefhebbers op de weg. Erik was de zoon van ex beroepsrenner Gabriel Borra en die kwam uit de generatie Carpano, de tijd van Disere Keteleer en Fred Debruyne.

Zie zo dat was het dan zowat en wij kijken al met spanning uit naar de volgende uitstap, want potlood en papier liggen reeds klaar voor inschrijving, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende busuitstap.