Curieuze geschiedenis en natuur rond Zillebeke

Voor de 3^de Curieuzewandeling melden wij ons aan in het O.C. ’ T Riet in Zillebeke. Het weer is echt niet om over naar huis te schrijven, miezerige motregen en een strak windje, en wees gerust het was voor bijna de ganse dag, het ene moment wat minder dan het andere maar wij laten ons niet kennen en kiezen voor het 15 km parkoers.

Wij stappen meteen rechts af richting Dikkebus vijver, een strak windje en een mottige regen begeleiden ons langs de vijver en enkele watervogels dobberen rustig rond op de kabbelende vijver. Maar in gedachten denken wij mooier terug aan het eeuwig mooie La Paloma terwijl een witte duif over de plas vliegt, en ook aan shlagherzanger Freddy Quinn met zijn absolute nummer één van “twei gitaren und das mer “ dat was nog eens muziek.

Aan het eind stappen wij richting Hollebeke op een klein stukje grote baan en daarna worden wij afgeleid richting domein Palingbeek. En in het knusse cafetariaatje  van het bezoekerscentrum benutten wij onze eerste rustpost.

Interessant dat wij ook een kijkje kunnen nemen in het museum dat ons de geschiedenis toont van de oude vaart, die ooit Ieper met Komen moest verbinden en zo via enkele kanalen Ieper toegang diende te verlenen tot de Schelde. Helaas zijn de vele plannen mislukt enkel en alleen omdat de ondergrond verschillende gestructureerde onderlagen wegens hun samenstelling over elkaar scholen.

Na de rustpost stappen wij langs de biologische tuin het domein in, maar eerst nog een opmerking wil je weten hoe laat het is en je hebt geen uurwerk bij, geen probleem een natuurlijk horloge breng je op de hoogte. Het domein ligt op de waterscheidingslijn tussen Leie en het Ijzerbekken. De naam komt van de gelijknamige beek die er doorheen vloeit en het terrein is ruim 200ha groot. Thans ontsluiten een 20 tal km wandelpaden dit gebied als wandelrecreatie. Dat ook hier aan bosbouw en houtproductie word gedaan bewijzen de vele keurig gestapelde houtblokken of bulen. Als men die verkoopt spreekt men niet van kilo’s maar wel van bulen.

Even verder passeren wij de ruïne van de oude sluis op de oude vaart, wij stappen een eindje langs de bedding die meer op een moeras lijkt dan op een vaart. Hier en daar vinden wij een militair kerkhof van soldaten haast uit alle werelddelen. Vele drinkputten voor het vee zijn oude bompitten, de bommen drongen door de klei tot op het zand en de putten werden gevuld door kwelwater. Sommige zijn nog omringd met prikkeldraad wat beduid dat op de bodem nog onontplofte munitie kan liggen. Ook hier vinden wij nog een oude omheining van landerijen en weiden in de vorm van een haag.

Als wij boven komen aan het grote golfterrein zien wij zeer goed hoe hoog wij geklommen zijn en genieten van dit aanzicht van een aangelegd natuurgebied.

Na een tijdje bereiken wij het kleine dorpje Hollebeke, met een mooie kerk een gezellig rustig pleintje en in het O.C. benutten wij onze 2^de rustpost. En hier is zelfs nog een klooster.

Met ongeveer nog 5 km voor de boeg  vatten wij het laatste gedeelte van onze tocht aan. Wij zijn terug in dat bekoorlijke open landschap, dalen een beetje om voor ons de smalle kronkelende en stijgende tarmacjes te ontwaren. Wij komen eventjes onder de spoorweg door en links en rechts van ons ligt het provinciaal natuurgebied kanaal Ieper- Komen evenwijdig lopend met de spoorlijn daterend uit 1854.

Als wij de volgende straat inkomen wijzen borden langs de weg ons erop dat de paddentrek bezig is. Langs beide boorden van de weg staat gaasjesdraad en in de grond staan plastiek emmertjes op de op trek zijnde padden in op te vangen die dan veilig kunnen de weg overgezet worden. Dit laatste stuk is iets vlakker terrein en meer kleinere boerderijtjes. Wij passeren ook een wilgenhaag en de mooie wilgenkatjes staan prachtig in hun witte zilverachtige knopjes.

Naar het einde toe wijkt de regen dan toch voor de zon wat ogenblikkelijk een aangenamer wandelgevoel geeft.

Wij mogen even later via een veldweggetje terug het bos in van het domein de palingbeek, wat ook terug een heel aangename sfeer geeft, en de bospaden zijn zeer goed begaanbaar. Intussen in de bomen zijn onze gevederde vrienden reeds druk aan het oefenen voor hun muzikaal lentconcert.

Nog even langs enkele oorlogsmonumenten en ook langs Hill 60. Terwijl wij in dalende lijn Zillebeke toestappen bemerken wij links van ons de kerktorens van Ieper aan de horizon, en even later zijn wij binnen van een zeer genietbare afwisselende en interessante wandeldag.

Parkoermeester van harte gefeliciteerd en van harte dank voor je inzet, dezelfde eerbetuiging aan de organisatie die een zeer verzorgd evenement ten tonele bracht, maar ook het dienstpersoneel mag niet in deze hulde vergeten worden, hun taak was prima volbracht. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid