| Gepost door: Wim |
| Organiserende club: Houtlandstappers |
Wat maakt het midweekwandelen zo immens populair? Met deze vraag in mijn achterhoofd trok ik op bezoek bij de nieuwste midweektelg uit de Aktivia-familie : namelijk “de Houtlandstappers” die vanuit de ‘Thier-Braü’ op de grens van Torhout en Lichtervelde reeds voor de derde maand op rij een wandelparcours uitstippelden. In de bovenzaal van het gerenommeerde etablissement schrijf ik me in voor het parcours van 16km dat deze keer de omgeving van Kortemak-Elle zal verkennen. Redelijk snel verlaten we de drukke invalsweg waarlangs de startzaal is gelegen en kiezen zo een landelijk tracé dat ons naar het prachtige Moereveldpad zal sturen. Ter hoogte van de ‘Bakvoordekapel’ slaan we de gekende graswegel in die de sterk kronkelende beek geruime tijd zal volgen, alhoewel het gisterenavond serieus heeft gegoten is het pad in prima staat. De meeste wandelaars uit de omgeving kennen dit pad wel en weten dus dat het hier heerlijk rustig stappen is, spoedig bereiken we een streep asfalt die ons over de Spanjaardbeek Kortemark binnenloodst. Even verder vinden we na een uurtje stappen onze eerste controlepost terug in café “in de Welkom” langs de drukke provinciale baan naar Diksmuide. Vanuit dit cafeetje zullen we een heerlijke lus stappen die me werkelijk zal verrassen. Nadat we de sterkstromende Grijsperrebeek hebben gekruist neemt een smalle veldweg tussen de weiden ons op sleeptouw om wat verder het mij onbekende gehucht “de Haaszakhoek” te bereiken. Een leuke veldweg stuurt ons wat verder de landelijkheid in totdat een oranje pijltje plots naar links wijst. We kijken wat vreemd op want hier is er geen pad of wegel te bespeuren, toch moeten we hier inslaan want tweehonderd meter verder zien we nog een pijltje. Met een vijftal wandelaars dwarsen we nu een braakliggend stuk weiland om na deze doorsteek toch op een nieuwe veldwegel te stuiten. Dit is echt een leuke wandeling aan het worden die waarschijnlijk ontsproten is aan heel wat zoekwerk. Een half uurtje later bereiken we met bijna 11km op onze teller opnieuw onze controlepost voor een hartig kopje koffie. We vatten het laatste uur aan langs een wat drukkere betonweg maar algauw kiest de parcoursmeester voor rustige asfaltjes. Plots steekt de wind zonder waarschuwing een serieus tandje bij en worden we getrakteerd op een ferme maartse bui die ons toch wat nat maakt. Gelukkig is deze van korte duur en op het moment dat we onze rug naar de wind keren en de kerk van St-Henricus in het vizier krijgen draaien ze daarboven het kraantje dicht. We naderen de plaatselijk parochiekerk en vissen even verder de wandelaars van de kleine afstand op, gezamenlijk stappen we de laatste twee kilometer totdat we opnieuw de startzaal bereiken. Naast een mooie wandeling kunnen de stappers hier genieten van een lekkere dagschotel wat blijkbaar een immens succes is; ik zag op het middaguur talrijke wandelaars smullen van kip met friet. Geef daarbij een stempelkaart die recht geef op een waardevol geschenk en je weet meteen waarom deze midweektochten echte aantrekkingspolen zijn. Ik heb alvast heel erg genoten van mijn wandeltocht en ik ben er zeker van dat het aantal geïnteresseerden in deze tochten zal blijven stijgen. Foto's : http://www.4op1rij.be/Fotoalbum_detail.php?ALID=208 |