Rustige natuur rondom Haaltert

Het is vrij zonnig in het Oost-Vlaamse Haaltert als wij ons aanmelden  voor inschrijving bij W.S.V. “ De Sportvrienden “ voor hun wandeltocht der Denderstreek. Een scherp briesje bepaald de temperatuur op om en bij de 10°, en rond de middag zal de zon het laten afweten, de gevoelstemperatuur daalt een paar graden, het wordt iets aan de frisse kant, het blijft droog en al bij al eens in beweging is het toch genietbaar wandelweer, en wij kiezen voor het 12 km parkoers.

Wij verlaten de ruime en gezellige inschrijfzaal in het jeugdcentrum “ De Kouter”. Via een pleintje en een smal straatje stappen wij naar het centrum van de gemeente toe. Deze fusiegemeente in 1977 ontstaan uit de gemeenten Denderhoutem, Heldergem en Kerksken, maar de eerste vermeldingen komen uit 1406.Haaltert heeft ook enkele zeer bekende inwoners denk maar aan Paula Dhondt en Louis D’ Haeseleer beiden uit de politiek, en ook pedagoog Gilbert Redant zijn er geboren en getogen.

Voorbij de kerk volgen wij een stukje molenroute voorbij het gemeentehuis, even later mogen wij het mooie Warandepark in, waar de eerste lentebloemen samen met het frisse ontluikende lentegroen het park opsmukken, ook enkele fraaie kunstbeelden zijn er te bewonderen.

Nadien een kronkelend tegelpaadje toont ons als het ware alle uithoeken van de gemeente, een bloeiende boomgaard stimuleren ons lentegevoel en laten ons kennis maken met de groen golvende omgeving van de streek. Het was het eerste paadje maar niet het laatste dat wij te bewandelen krijgen er volgen er nog. Het is een echte heerlijkheid op  deze rustige paadjes tenvolle te kunnen genieten van die rust en de natuur. Langs één van die paadjes vinden wij ook een eigenaardigheid, in plaats van een verkeersdrempel ligt er een zandbak, langs beide zijden een strook zand en in het midden een betonband, eens iets anders.

In het landschap vinden wij ook nog enkele boskanten bestaande uit kaarsrechte hoge bomen.

Het golvende landschap staat ook borg voor vele prachtige panoramabeelden.

Eventjes een klimmetje en wij zijn de Keiberg op, een redelijke kuitenbijter maar het is de moeite waard. Het is een heerlijk te bewandelen natuurparkoers via die smalle paadjes midden in het ontluikende lentegroen, de eerste voorjaarsbloemen, het jonge leven in de weide en de o zo rustige stilte.

Wij hebben al meerdere malen geschreven van bepaalde parkoers dat het rustig wandelen was, echt om te onthaasten, wel hier hadden wij een topparkoers, een nooit geziene combinatie van rust en natuur op deze lieflijk en zeer goed begaanbare paadjes.

Even later komen wij het dorpje Kerksken binnen en op het gemeenteplein vinden wij een monument van het jenevermanneke, ja zouden zij hier een jenevergeschiedenis hebben wie weet. Wij vinden er ook een club terug, die een niet alledaagse sport beoefend namelijk het kaatsen, en daar is de plaatselijke kaatsclub, zij doen het niet onaardig en zijn nationaal kampioen in deze discipline. In het plaatselijke schooltje vinden wij op de gevel een prachtig gedicht en in het knusse zaaltje genieten wij van onze eerste rustpost.

Na de rust zijn wij even later terug het glooiende landschap in en genieten  van die heerlijke en kleurrijke lentetaferelen, soms echte prentkaarten.

Aan de parkoermeester van harte gefeliciteerd en van harte dank, voor dit prachtig rustig natuurparkoers over talloze smalle paadjes, rustige binnenweggetjes, het ganse parkoers was een hemelse oase van rust en natuur, machtig mooi.

Ook felicitaties en dank voor de organisatie die een zeer verzorgde wandeling aanbood, en ook het dienstpersoneel dat zijn taak op schitterende wijze vervulde.

Het was een heerlijke wandeldag waar wij lang mooie herinneringen zullen aan bewaren, gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.