Vanuit Zonnebeke te lande en terug met een stukje kaas in de mande

Het is zowat traditie geworden dat wij tijdens de traditionele kaasdriedaagse een dag te gast zijn bij Drevetrotters Zonnebeke. Het is er op zaterdag een drukte van jewelste, ook omdat vele rijwieltoeristen van de partij zijn om ook hun parkoers af te fietsen. Enkele wandelaars zagen er een beetje tegenop, ook in het andere kamp wat dat het geval. Maar het bleek allemaal overbodig, want beide groepen hadden afzonderlijke parkoers. Met een gouden lentezonnetje met als startplaats het Zonnerad was dit ideaal. Wij blijven bij het wandelen en volgen het 12km parkoers.

Via de lotegatrstraat stappen wij de piste in richting Nonnenbossen,en zitten onmiddellijk in de gepaste omgevingsfeer want het golvende landschap verwent ons direct met enkele mooie zichten. Het landschap wordt met de dag mooier, de weiden worden groen, reeds verschillende velden zijn al bewerkt, de koetjes zijn reeds op de weide, ook hier en daar wat jong leven met wat lammetjes, en dan als wakers over het gebied de talrijke boerderijen fleuren het landschap op. Ook  de weiden en de grasbermen worden versierd met de leuke mooie voorjaarsbloemen, en ook onze gevederde vrienden, geven één of ander vrolijk gefluit ten gehore. Het is lente alles herleefd en ook wij lopen er als herboren bij na de lange slepende winter

Het is heerlijk genieten vooral van dit rustig natuurvolle landschap. Maar buiten het landschap kunnen wij ook genieten van het bos, ook hier is het fris ontluikende groen een echte meevaller. Neem nu het domeinbos Zonnebeke, zeven eeuwen lang jong en beheerd door de vrouwenabdij Nonnenbosschen, met een ganse geschiedenis..Tijdens het Franse bewind werden vele eigendommen in beslag genomen. In 1829 onder Nederlands bewind werden 261ha verkocht. 70 hectaren bleef bestemd voor militaire doeleinden. In de eerste wereldoorlog was het de verdedegingsgordel te oosten van Ieper, het werd volledig vernietigd en helemaal terug herop terug aangeplant door de houtvesterij van Brugge. Het is ook geografisch gezien ook de waterscheidingslijn tussen  het Ijzerbekken en het Leiebekken, hier ontspringt ook de Polygonebeek.

Wij krijgen een flink stuk houtkap te zien, al die mooie bomen tegen de vlakte is dat verantwoord? . Wel het antwoord is ja en via een pankarte krijgen wij wat uitleg. Alle dreefbomen dienen gekapt te worden in de lengtedreven, eveneens is er een houtkap vlakte van 1 hectare, en in de meeste percelen zal ook een flinke verdunning geschieden. Deze kappingen hebben als streefdoel meer openheid in het bos te brengen, en zo een veelvuldige biodiversiteit na te streven. Het enige voordeel waar wij momenteel van genieten zijn de heerlijke geuren van het dennenhars dat onze reukorganen heerlijk prikkelt.

Wij mogen eventjes de snelweg over via de brug, de bloeiende boorden van de snelweg bieden een heerlijk zicht uit een prentkaartenboek. Na een poosje zijn de paddestoelendreef op, en op een verhoogde vesting vinden wij een rustig maffende poes op haar troon in het heerlijke zonnetje, echt een fascinerend beeld. Deze dreef is een oase van rust en prachtige sfeerbeelden

Op het einde krijgen wij op een pankarte een beeld dat het in de diverse oorlogen minder vredelievend aan toe is gegaan. Rechts van ons ontwaren wij de kustlijn en ook de steunpilaren van de roetsjbaan van het Bnellewaerde park. In een verzorgde garage vinden wij onze eerste rustpost, en buiten het mooi opgezette terras vinden wij ook nog enkele mooie oldtimers, want die man houdt zich namelijk op met het renoveren van oude gloriën. Als wij even langs de huizen komen kunnen wij steevast geloven dat het tenvolle lente is, want wij ruiken de barbecue.

Via een veldweg stappen wij het Nonnebos pachtgoed op, het aanzien van het vrouwenklooster trok heel wat pelgrims aan omstreeks het einde van de elfde eeuw. Ook hierbij hoorde een grote hoeve die intact bleef nadat de abdij door de geuzen werd verwoest en de zusters in 1598 naar Ieper waren gevlucht. Het is thans een prachtig en zeer genietbaar landschap opgesmukt met talrijke hoeves van nu en vroeger wij vinden er zelfs eentje uit 1935.Wij naderen stilaan de agglomeratie Zonnebeke, maar mogen nog eventjes het park in, machtig mooi aangelegd en daarin het kasteel van Zonnebeke waar een zeer mooi en interessant streekmuseum is ingericht, dit alles is gelegen op het oude terrein van de Augustijnenabdij en beslaat een oppervlakte van 10 hectaren, die in 1980 door de gemeente werd aangekocht en voor iedereen toegankelijk is met een prachtige vijver en een interessant bomenpad. In de basisschool genieten wij in basisschool de wijzer van onze tweede rustpost en kunnen gratis proeven van een heerlijk stukje kaas, langs deze weg van harte dank voor de versnapering.

Na de rust zwerven en genieten wij nog eventjes van dit heerlijke landschap want de aankomst wenkt.

In ieder geval wat wij van deze zeer goed verzorgde wandeling extra onthouden is het heerlijke natuurlandschap waar wij tenvolle hebben van genoten. Wij sloten deze dag dan ook af met een heerlijk hemels biertje, was het nu van St. Bernardus of van de patertjes van Watou

Of met een frisse natuurtoets in de vorm van een hommeltje het speelt geen rol, en dat laten vergezellen met een heerlijk kaasschotel, wel dat was pas echt zalig genieten en wij waanden ons haast in hemelse sferen, want dit was het echte aards paradijs.