Ghyvelde, een oase van rust en natuur

Wij zijn te gast in het rustige Noord-Franse Ghyvelde, het is zomers weer in de voormiddag en later op de dag zal de zon met de wolken kat en muis spelen, zelfs in de late namiddag valt een klein spatje regen maar tegen dan zijn wij binnen en genieten reeds van een heerlijke Picon. Na ons inschrijfplichten vervuld te hebben in de prachtige feestzaal, zijn wij beladen met een gratis fles Pepsi cola en een zak chips, langs deze weg van harte dank voor de traktatie. En wij hebben gekozen voor het 12 km parkoers.

Wij stappen links op, door een wijk die haast een metamorfose heeft ondergaan, allemaal mooie nieuwe geen te overgrote huizen en een zeer modern ogende straatverlichting het was echt mooi.

Aan het eerste grote kruispunt worden wij richting Bray-Dunes opgestuurd, het is een kaarsrechte baan, met een bont allegaartje van oude herenhuizen maar ook van simpele werkmanshuisjes. Wij zijn maar zover van ons achterdeur verwijderd en wij stellen vast dat de huizenbouw en de tuintjes helemaal anders zijn. Na enkele tijd staan wij haaks op het kanaal Veurne- Duinkerken, en meteen krijgen wij een zicht op het landschap met aan de horizon een dicht bebouwde kustlijn, want wij werden ogenblikkelijk over de brug links opgestuurd. En zo stappen wij ook voor het eerst op een echt natuurpad, smalle kronkelende duinpaadjes, licht op en neer tussen rietkragen en struiken, de zon is erdoor en het is genieten. Wij zijn zogezegd op weg naar de Dunes de Flandre. Even de brug onder en wij verlaten het kanaal om richting bewoonde wereld te stappen. Wij trekken de rustige straten door en staan plots haaks op de baan D60 die wij oversteken. Wij staan plots voor twee metalen hekjes, rood en wit geschilderd op amper 30 meter van elkaar, maar tussen de hekjes vinden wij de oude sporen  van een treinroute. Het is in ieder geval een tijd geleden dat hier nog een trein voorbij kwam, want tussen de struiken groeien reeds redelijk grote struiken. Wij gaan een poosje langs de sporen en de omgeving is een mooi natuurgebied geworden, wij bevinden ons op de site Marchand. Je kunt hier werkelijk vaststellen dat de vrije natuur zijn gang is mogen gaan. Er zijn heel wat verschillende struiken en bloemen, en ook de vogels in het struikgewas laten zich horen. Even later bevinden wij ons op het grondgebied Zuydcote en het wordt een lus rond het dorp, en aan het einde van de straat staan wij plots oog in oog met de duinen, maar hiervoor moeten wij nog eerst rechtsaf en bereiken wij een sportzaal waar wij onze eerste rustpost kunnen benutten.

Na de rust zijn wij terug de baan op voor een lus die later een parel van een natuurgebied zou worden, zeg maar een ruwe diamant want zo mooi zal het worden, alhoewel het wat inspanning zou vragen, maar wij hebben het overleefd dus zo erg was het nu ook weer niet.

Via een stevig klimmetje in het losse zand zwoegen wij ons naar boven tot aan het hopital Maritime waar wij terug normale weg onder de voeten krijgen. Op het eerste gezicht zijn wij onder de indruk, die evenwel nog indrukwekkender zou worden als wij er een lus rondmaken. De grote brede kaarsrechte weg ervoor zou tijdens de oorlog gebruikt geweest zijn als vliegveld. Aan het eind van de gebouwen stappen wij chemin des dunes in naar wat de diamant van de wandeling zou worden. Hier is het terug wat klimmen en dalen via leerlingetjes maar ook verscheidene aangelegde trappen brengen ons naar diverse niveaus, met zeer prachtige zichten en een unieke duinen vegetatie, machtig mooi. En dit alles langs smalle duinenpaadjes, en die oase van rust en prachtige bloemen, voeg daarbij nog het heerlijke gezang van de vogels en je waant je echt in het aardse paradijs, machtig machtig mooi.

Even het reservaat uit en wij kompen langs de achterkant van het indrukwekkend grootse Hopital Maritime de Zuydcote; mogen nog eventjes het domein op van het Hopital en terug stond ons een heerlijk stukje natuur te wachten en zo komen wij voor de tweede maal in het sportcentrum.

Na de rust stappen wij richting dorp op, voorbij het oude stationnetje en het vernieuwde dorpsplein en zo zijn wij terug het open landschap in. Hier krijgen wij een rustig landbouwlandschap met enkele grote hoeves. Passeren ook nog een modern kerkje, wij stappen nogmaals het kanaal over en zijn landelijk verder op weg, ook hier vinden wij nog enkele natuurbiotopen. Het valt op dat hier in die regio zoveel mooi natuurplekjes te ontdekken zijn, de streek is een echt wandelparadijs voor natuurgenieters.

Maar wie gehaast is vraagt eventjes de diensten van de mijnheer met een zeldzaam vervoermiddel, en gezien de omvang van het motorblok zal die wel uit de voeten kunnen, maar wij blijven stappen en bereiken even later toch het eindpunt van deze unieke natuurwandeling.

Aan de parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, het was een perfect geslaagde natuurwandeling. Dezelfde lofbetuigingen aan de organisatie, die zeer verzorgd was en over comfortabele rustposten beschikte, en ook konden wij op een zeer gastvrije bediening rekenen. Tevens viel het ook op dat spijs en drank aan zeer democratische prijzen werd aangeboden. Ook werden wij bij aankomst door de signaalgevers op vriendelijke en vakkundige begeleiding naar een rustig veilige parkeerplaats gepiloteerd. Het was een echte wandelhoogdag in alle opzichten.