Een festival van veldwegen en bospaden in het golvend Pajottenland

Wie echt op deze gebieden van een voltreffer wilde genieten, in een heerlijk lentedecor had afgesproken voor de Sinksentocht van Pajotten Hekelgem. En velen hadden het geweten want het aantal deelnemers schommelde boven de 1800 deelnemers. De temperatuur in de ochtend was 22° en zou gedurende de dag opklimmen tot boven de 25°. Wij verlaten de Bellekouter en kiezen voor het 12 km parkoers.

Het is een heerlijk lentezonnetje dat ons een heerlijk gevoel geeft en een zacht briesje vergezelt ons de ganse dag en zorgt voor een zeer aangename wandelsfeer.

Een ommetje van 500meter rond de sportvelden en wij zijn reeds het bos in. Het kronkelende bospaadje strooit ons wat zand in de ogen, met die verstande dat het zeker maar duidelijk omhoog gaat. Maar ook onze gevederde vrienden zijn ter plaatse en met hun mooie gezang stuwen zij ons naar boven, werkelijk trouwe supporters zijn dat. Eens boven bereiken wij een open plaats en krijgen wij een eerste heerlijk zicht op dit rustig golvende Pajottenland.

Op het kruispunt aan de Sint Gertruduskapel gaan wij eventjes terug op een dalend bonkig ouderwets onvervalste kasseitje. Een paar honderd meter verder links af op een op en neergaand veldweggetje genieten wij niet alleen van de zomerse temperatuur maar tevens van het landschap, de velden zijn bewerkt, beplant en sommige vruchten zoals aardappelen en maïs, vroeger ook tusschenterwe genoemd in oud Vlaams staan reeds boven. En een groene horizon omcirkeld dit zeer aantrekkelijke landschap. Wij stappen een smal kerkpaadje op en belanden zo in het kleine gezellig ogende dorpje Essene. Op het kleine gezellige kerkpleintje staat een monumentje, met name die van de papeter, toevallig de bijnaam voor de bewoners van dit dorpje zij worden aanzien als echte papeters, en vlak voor de kerk staat een levensgroot beeld van de heilige Antonius, moesten zij hun papketel verloren zijn St. Antonius kan die wel terugvinden. In het gezellig cultureel centrumpje benutten wij onze eerste rustpost.

Na de rust te hebben genomen gaan wij terug wat klimmen met aan ons linker zijde de school,

Maar aan ons rechterzijde ook een school maar van een heel ander kaliber namelijk schapendrijversschool ook niet alledaags als je het ons vraagt. Via de Drommelveldweg mogen wij nog een stukje klimmen. Het golvende veldweggetje laat ons terug heerlijk genieten.Ook het zicht op die groene horizon met hier en daar een scherpe piek van een kerktorentje is een niet te versmaden zicht. Op het kruispuntje van Asse Eeekhout zijn wij terug een bosje in. Het paadje brengt wat soulaas voor de plotse warmte, maar ook de priemende zonnestralen door het lentegroen bladerendek zijn een kleurenfestival op zich, en nu komt de volle natuurpracht even tot uiting.

Wij zullen later vaststellen dat wij uit de Asbeekvallei binnenkomen. Als wij het dorpje naderen tegen de helling op, krijgen wij als het ware de indruk dat wij naar een bergdorpje toestappen, ook eventjes dwars door een tarweveld dat kan, er was wel een weggetje afgebakend. En op een piepkleine kruising gaan wij rechts op onder een boog van leilinden door, het is als het ware een natuurlijke triomfboog waaronder wij stappen naar het pleintje. Nu bevinden wij ons aan het kerkje van Asbeek. Wat een heerlijk gevoel door zo een klein rustig dorpje te kunnen doorstappen, aan de parkoermeester een extra pluim voor zijn hoed.

Na het dorpje komen wij langs verschillende weiden waar wij mooie sportpaarden te bewonderen krijgen, met heel wat kleine veulentjes, een vertederend zicht. Even later een klimmetje en een lus rond de kerk zijn wij voor een tweede maal in het culturele centrumpje van Essene.

Onderweg krijgen wij nog een gratis sportdrankje aangeboden door Actus, langs deze weg van harte dank voor deze verfrissende traktatie.

Onderweg nog een eigenaardige constructie een cirkelvormig paneel op hoge metalen palen en er doorheen een hoge antenne. Bij navraag schijnt dat de automatische piloot te zijn voor de luchthaven van Zaventem.

De ene heeft al een andere manier om zich te verplaatsen dan de andere. Maar voor een grote villa maakt een piloot van een helikopter zich klaar om het luchtruim te kiezen.

Nog even later nog een flinke klim naar de zandberg een degelijke kuitenbijter maar nadien een heerlijk zicht als beloning.

Wij hadden in de grasbermen reeds heel wat mooie bloemetjes gevonden , maar wij vinden er ook nog een niet alledaagse paddestoel zeker nog niet veel gezien.

En zo naderen wij het eindpunt van een fantastisch genietbare lentewandeling, bestaande uit 85% veldwegen, bospaden en kerkpaadjes. Wij hebben al heel wat mooie wandelingen aangeboden gekregen van Pajotten Hekelgen, maar naar onze bescheiden mening was het één van de mooiste op deze heerlijk zonnige lentedag.