Met de Dartels door een rustig natuurlandschap

Voor deze wandeling waren wij eventjes naar Drongen afgereisd voor wat een pure landschapswandeling zou worden. In de gezellig ogende kantine van het sportcentrum vervullen wij onze inschrijfplicht, maar bij wie zijn wij terechtgekomen , die mensen willen wij eventjes nader leren kennen.

Wij vinden er voorzitter Eddy Deridder en stellen hem dan ook enkele vragen ter kennismaking wie zijn jullie en waar komen jullie vandaan?

Deze man is sedert anderhalf jaar voorzitter van de club. Eerst en vooral waar komt die naam vandaan? , Een specifieke verklaring is er niet zo voor de handliggend, maar het woord dartel is haast een symbool van vrijheid en levenslust, zoals de vele dartele vlinders die vrolijk fladderend genieten van hun onbezorgde leven, vandaar ook de vlinder in hun logo.

Wij zijn eigenlijk ontstaan nadat de vorig club Voetjes Gent toen die het voor bekeken hield kwamen  De Dartels tot stand en zijn zo een tiental jaren in de beweging met wisselende periodes. Sindsdien ben ik dus anderhalf jaar geleden de nieuwe voorzitter geworden, de club telt momenteel ongeveer 60 leden waarvan de helft actieve wandelaars is.

Heeft deze voorzitter perspectieven voor de toekomst? , Welja heel zeker de club verder uitbouwen en ook een poging ondernemen om ook jongeren aan te trekken, alhoewel actieve senioren ook zeer welkom zijn. Vervolgens de organisaties verder uitbouwen en verzorgen, en stelselmatig naar een hoger niveau optillen en zo in de goede middenmoot te belanden.

Is dit nu jullie eerste organisatie? , nee wij organiseren reeds van Januari vorig jaar, maar om administratieve redenen was de eerst organisatie niet vermeld in de Marching. Wat was er gebeurd het vorig bestuur had zonder veel tromgeroffel zijn ontslag aangeboden bij aktivia en zo liep alles mis, gelukkig konden wij onze naam behouden maar het liep grondig mis, dus hadden wij amper 150 deelnemers, dit jaar is dit dan sterk verbeterd en in Januari waren reeds 800 deelnemers genoteerd en een stijgende trend zet zich door. Nu genoeg gepraat wij gaan wandelen en kiezen voor het 13 km parkoers.

Het is mooi aangenaam wandelweer als wij het parkoers opstappen. Een eerste aangename vaststelling is dat wij in een groene omgeving zijn terechtgekomen. De grote parking en het sportcentrum zijn mooi en rustig omkaderd. Wij worden een wijk ingestuurd rustig mooi onderhouden en tal van prachtige voortuinen en siertuinen.

Even de wijk uit en wij zijn onze eerste van een ganse reeks veldwegen op, Langs de groene boord van de snelweg stappen wij richting Drongen toe. Na een paar kilometer krijgen wij een stukje verwarring want de pijlen hangen langs de achterzijde van de paal zogezegd, niet goed hé.

Maar achteraf zou blijken dat wij een smal natuurpaadje niet hadden opgemerkt vandaar de verwarring. Want wij zijn een woordje uitleg gaan vragen bij de parkoermeester, en inderdaad wij gingen in de fout, onze welgemeende verontschuldigingen hiervoor. Anderzijds was het parkoers goed aangeduid en hebben wij geen verdere moeilijkheden meer genoteerd.

Wij stappen een mooie dreef in, rustig door het bos, heerlijk genietend van het begeleidend concert van onze gevederde vrienden. Op het einde van de dreef komen wij via een smal paadje langs de Leie terecht. Het is een parade van mooie villa’s, een ganse sliert plezierbootjes en boten van allerlei aard, en op het water glijdt af en toe een bootje haast geruisloos over het water. Aan de andere zijde hebben wij het weidelandschap, met zijn bonte koeien, wat wilde ganzen, en tal van houtduiven omzoomt door een groene gordel. Het is echt heerlijk genieten van die, mooie rustige natuur.

Als wij de stroom verlaten kompen wij langs de drukke autostrade met het klassieke geluid, maar even verder komen wij achter een geluidwerend scherm en na een 50 tal meter bemerken wij het resultaat ervan, het is een flink stuk stiller, wij wisten echt niet dat zo een schermen dergelijke inpakt hadden, en zo zijn wij een ervaring rijker.

Wij zijn even verder terug naar de open velden en in de weilanden valt het op dat wij veel biezen vinden, en ook stukken wild en hoog opgeschoten gras dat niet word afgegrazen, zou dat misschien wijzen op een moerasachtige achtergrond misschien wel.

Van nu tot de rustpost in café De Zavelput is het een festival van veldwegen, dwars door de velden wat ons enkele aparte en zeer genietbare landschapszichten geeft, hier en daar een boerderij en het landelijke karakter kan niet beter voorgesteld worden, en zo bereiken wij onze eerste rustpost met buitenterras en een piepklein zaaltje, maar wij worden op ons wenken bediend. Ook de enkele stukjes bos waren een aangename afwisseling en de zon is er volledig doorgekomen.

Na de rustpost stappen wij de Bellekouter in en de kronkelende veldweg brengt ons tussen de maïs en de korenvelden. In deze velden vinden wij er de mooie maar zeldzaam geworden donkerblauwe korenbloemen aan. In de bermen ook de knalrode klaprozen, en het minuscule kleine wilde viooltje, en ondanks de eenvoudige aard van de berm kan een bloemenliefhebber hier heel wat fraaie bloemen bewonderen.