Zeehaventocht Zeebrugge

Als we op de drukke expressweg Zeebrugge naderen lijkt alles hier in het teken te staan van containers, immense kranen en imposante silo’s. Het is jammer dat het oude centrumpje van dit dorpje opgeslokt lijkt te zijn door de oprukkende wereldhaven die voor vele multinationals de poort tot Europa is geworden. Toch is men er hier wonderwel in geslaagd om nog wat eigen identiteit te bewaren tussen al dat industriële geweld; pal in het centrum vinden we onze startzaal terug van waaruit de “Brugse Metten wandelclub”er hun tweede tocht van 2010 zal organiseren. De “Zeehaven-Brugge wandeling” zal de wandelaars een gevarieerd parcours aanbieden dat naast de haven eveneens de mooie polders rond Lissewege zal verkennen.

Het is een fantastische zomerdag als we ons voor een wandeling van 22km op gang trekken, het zweet parelt reeds op mijn voorhoofd en we zijn nog niet eens het dorp uit. De duidelijke pijltjes wijzen ons nu de weg naar het plaatselijke station en loodsen ons in een zeer wijde boog rond één van de vele dokken die deze haven rijk is. Aan onze rechter zijde doemen plots de gronden op alwaar de vroegere cokesfabriek stond, ter hoogte van deze brok industriële geschiedenis ligt er schip geladen met honderden auto’s. Op dit punt stappen de deelnemers aan de langste afstand het jaagpad op langs het brede Boudewijnkanaal dat we nu geruime tijd zullen volgen. Reeds van ver prijkt de afgevlakte kerktoren van het witte polderdorp Lissewege hoog boven de vlakke polders uit. We naderen nu snel het mooie plaatsje dat we via een fantastische wegel betreden, dit pad gaat over in een kasseiweg die heel pittoresk tussen de lage witgekalkte huisje naar de mooi gerestaureerde kerk loopt. We passeren het marktje waar de terrasjes al goed gevuld zijn en slaan even verder rechts het straatje in langs het “Lisseweegs vaartje” dat eigenlijk een natuurlijke waterweg is die vroeger van Brugge naar de Noordzee liep. Langs deze veredelde gracht staan er honderden bloeiende bloemen en  langs de muren van de aanpalende huisjes klimmen oeroude rozen die een karrenvracht bloeiende bloemen dragen; een wondermooi zicht. Even verder stappen we over een houten bruggetjes en lopen zo na 7km onze eerste rustpost binnen alwaar een verfrissing bijzonder welkom is.

Algauw verlaten we het pittoreske dorpje en stappen zo de omliggende polders in, via kronkelende en met knotwilgen afgeboorde asfaltjes vervolgen we opnieuw onze weg naar de kust toe. Een bord toont ons dat we het grondgebied van Blankenberge betreden en dat zien we in de verte aan de lange rij flatgebouwen die onze Belgische Kust bezoedeld. Onze asfaltlint mondt uit op een invalsweg die we nu eventjes volgen alvorens het provinciedomein “Het Zeebos” in te wandelen. Dit loofbos dat hoofdzakelijk uit witte abeel en inheemse struiken bestaat is doorkliefd door een mooi pad waarop het zeer aangenaam wandelen is. Net na het verlaten van dit leuk stukje groen vinden we in de “Duinse polders”, een vakantiedomein van een gekende mutualiteit na 13,1km onze tweede rustpost terug. Deze residentie beschikt over een prachtige terras die we zeker niet aan ons laten voorbijgaan.

Na deze rustpost steken we meteen de drukke Kustbaan over  en duiken zo het mooiste stuk van deze wandeling in. Het natuurreservaat “De Fonteintjes” bestaat  uit een reeks duinplassen en duinrietlanden die in een inzinking gelegen zijn tussen de duinengordel en de kustweg. Een heerlijke smalle wegel volgt deze langgerekte waterplassen en loopt wat later uit op een schelpenpad dat lichtjes klimt totdat we een prachtig uitzicht krijgen op de Noordzee. We stappen nu op de dijk naar de grote kranen toe die de gigantische containerhaven afbakenen om wat verder de vissersvloot en de jachthaven te bereiken. Langs de oude vismijn vinden we wat welgekomen schaduw maar als we de Westhinder en een oude geroeste duikboot passeren stappen we alweer in de brandende zon. De hoogtepunten volgen elkaar nu snel op want nadat we een blik konden werpen op de marinebasis en de containerhaven wandelen we opnieuw het “oude” Zeebrugge binnen. Als we na een gevulde wandeling opnieuw de startzaal naderen slaat de geur van vers gebakken pladijsjes ons recht in de neus. Dit was een wandeldag met heel veel afwisseling, met heel veel hoogtepunten en met heel veel zon. Moest je me vragen als het de moeite was om naar Zeebrugge af te zakken; dan zal ik resoluut ja antwoorden. Net zoals de andere 1346 deelnemers waren wij zeer tevreden met de gesmaakte inspanningen die de Brugse Metten wandelclub heeft geleverd.

Foto's : http://www.4op1rij.be/Fotoalbum_detail.php?ALID=225