Rustige natuur tijdens bebloemingstocht

Het is steeds een plezier je te laten inschrijven bij W.S.V. Colliemolen Oostnieuwkerke- Staden. Vooreerst al voor de familiale sfeer, de heerlijke kalkoenbouten, maar ook het geschiedkundige aspect, want bij een merkwaardig gebouw of plaats staat steeds een pankarte met wat uitleg, niet dat wij nu zo geschiedkundige freaks zijn maar een woordje uitleg is graag meegenomen. Het was reeds van in de vroege morgen zeer druk, en toch moest men niet te zoeken voor een parkeerplaats van de wagen. Nee een paar mensen van de organiserende club wezen ons graag de weg naar een comfortabele en veilige parkeerplaats. Een zeer gewaardeerd initiatief waarvoor langs deze weg van harte dank. Het weer is een dubbeltje op zijn kant, de temperatuur schommelt om en bij de 20°, laat ons maar zeggen aangenaam wandelweer en wij kiezen voor het 12 km parkoers.

Langs het klooster van de zusters Maricolen stappen wij het parkoers op. Het klooster heeft een lange geschiedenis, de eerste zusters kwamen in 1832. In de jaren 1940 vormden zij een zelfstandig klooster met een bijhuis in Koolskamp. In de oorlog werd het klooster vernield en vluchten alle zusters naar Frankrijk. In 1921 begon men met de heropbouw en een paar jaar later werd de school opgetrokken en herbouwd.

Na een miniem stukje grote weg worden wij richting tennisclub opgestuurd naar de Wankaarde, vanwaar die naam? . Wel de grote wankaarde was vroeger één van de vele heerlijkheden van Staden.Was lange tijd eigendom van de familie Verhanneman de Watervliedbrugge. In de laatste decennia kocht de gemeente de gronden en is er een waardig sportcomplex ontstaan.

Via de sportterreinen zijn wij op een kieselweggetje in het open landschap terechtgekomen. Maar de nog overgebleven gronden zijn als het ware in parkvorm aangelegd en het weggetje kronkelt zich als het ware door een stukje natuur naar de bewoonde wereld toe, het is er heerlijk rustig wandelen.

Als wij de volgende straat nemen herinnerd de naam ons aan een gedicht van Guido Gezelle namelijk kerkhofblommen. In deze straat naderen wij het sterfhuis van de toenmalige 18 jarige Edward van den Bussche, een leerling van Gezelle. Het overlijden maakte zo een indruk dat Gezelle met zijn ganse klas te voet naar Staden kwam om de begrafenis bij te wonen, dit was meteen de aanleiding voor het maken van het gedicht kerkhofblommen.

Terwijl wij door de velden wandelen vinden wij niet alleen landbouw gewassen maar ook tuinbouwgroenten, en even later vinden wij naast de selder de kolen en de spruiten ook heel wat bonen. Wat ons laadt vaststellen dat wij door een stuk van Vlaanderens groentetuin aan het doorstappen zijn.

En zo belanden wij aan het mooie kerkje van Sleyhage en in het achter gelegen cultureel centrum benutten wij onze eerste rustpost.

Het is de wijk op de grenzen van Hooglede, Oostnieuwkerke en  Staden en voor het eerst vermeld in1420. De aanleg van de Ieperstraat en de Diksmuide steenweg zorgden voor een goede verbinding met Ieper en Brugge, en anderzijds Roeselare en Diksmuide.

Het kerkje rust op 12 steunpilaren geheel verstopt in de grond en symboliseren de 12 apostelen. Het geheel opgetrokken in beton en glas weegt ongeveer 100ton. De toren is 27 m hoog en weegt 30 ton. De toren bevatte voor enkele jaren een beiaard van dertien klokjes, waarvan de zwaarste 150 kg er nog hangt. De plastieken koepel met zijn 5 m diameter is vervaardigd in Denemarken. De wijwatervaten zijn schelpen uit Australië. , en het wit marmeren altaar komt uit Italië.De kerk is een open venster op de wereld en de natuur.

Wat ook opvalt op de erven van de hoeves staan veel notelaars, en er hangen er veel aan. Als het spreekwoord juist is dan kunnen wij voor de volgende winter een harde uitgave verwachten want veel noten is een harde winter.

Het parkoers was een heerlijk labyrint tussen de tuingroenten vooral als wij naar het einde toestappen. Dus wees gerust dank zij onze landbouwers zullen wij nog een ganse tijd lekkere en gezonde groenten kunnen eten. Hopelijk dat zij dat nog lange tijd kunnen, en mogen wij hen zeker dankbaar zijn voor hun inzet om een lekkere en gezonde voeding aan te bieden.

En zo komen wij langzaam, naar de aankomst toe van onze wandeling waar natuur, bloeiende voortuintjes en geschiedenis voor de afwisseling zorgden.

Verder traditie getrouw was de organisatie tot in de kleinste details verzorgd. Wij hebben alvast genoten en zijn voldaan huiswaarts gekeerd. Gasten het gaat jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.