Van het ene pretpark naar het andere

Hoe kan dat nu, er is toch maar één pretpark in Ingelmunster en dat is Aviflora, en het is nog waar ook, vanwaar dat andere pretpark. Wel dat is eigenlijk een beeldspraak, want prei noemt men in het dialect ook wel eens pret, en zo een grote vlakte wordt wel eens vergeleken met een groot park, en dergelijke woordspeling is rap gemaakt. Het is een bewolkte hemel, een temperatuur van om en bij de 20°, het zal de ganse dag droogblijven en zo kiezen wij in een aangename wandelsfeer voor het 12 km parkoers.

Wij verlaten Aviflora tussen de aardappel, maïs en de preivelden en zijn zo landelijk de baan op. Na een privé doorgang van de familie Soenens, die voor heel wat lekkere bakbereidingen en taart versieringen instaat komen wij langs de rand van het industrie terrein door. Langs deze weg aan de familie Soenens van harte dank voor de vrije doorgang. Een industrie terrein even door, sommigen huiveren daarvan maar waarom. Vele namen klinken bekend in de oren, maar de herkomst van de firma waar is die? , wel hier krijg je een antwoord op je vragen, en een beetje kennis is graag meegenomen.

Bij het uitkomen van het industrieterrein komen wij langs een oude statische hoeve, een geschiedkundig monument namelijk de heerlijkheid deelakker.

Aan nummer 149 zijn wij terug een wondermooie lindendreef in kaarsrecht en een hemels gevoel bekruipt ons wij zijn als het ware op weg naar het paradijs, nee wij gaan niet recht naar de hemel, want wij wandelen hier nog graag een heel eind langer en liefst zo lang mogelijk, maar het is enkel het gevoel willen weergeven wat ons besluipt. Het is trouwens privé, en ook hier onze oprechte dank voor de gastvrijheid. Wij slenteren gezellig heel te lande verder en belanden uiteindelijk in het behoorlijk gezellig cafeetje de Krekel waar wij onze eerste rustpost benutten.

Eventjes later zijn wij terug landelijk verder langs het kappellebos en het kabouterbos. Wij komen langs de sportvelden, speelterreinen en zijn de beek over, maken een ommetje langs de vijver en komen voor de befaamde bedevaartskapel O.L.Vrouw van bijstand terecht. Eventjes veranderen van pad en wij zijn het Hulstveldpad op. Wij komen nog eens een rustige wijk door met tal van mooie voortuintjes. Via een smal weggetje komen wij langs een soort heiligdom terecht. Het is een verzameling van heiligen beelden en calvariebeelden, het is het domein van verzamelaar Sagaert, die reeds verscheidene malen in één of ander T.V. programma opdook. Eventjes een stukje bewoonde wereld door en wij zijn terug de velden in.

Maar wat ons opvalt zijn de vele preivelden die wij langs het parkoers bewonderen, en wij zien zelfs aanduidingen van een preiroute een fietsroute van 48 km.

Is die streek dan bevoordeeld inzake prei beplanting, af wat steekt hierachter? . Wel toen de schorseneren teelt in 1970 op zijn einde liep, moest men voor de landbouw een renderend initiatief vinden. Toen ontdekte men dat de lichte zand en leemgrond ideaal was voor de preiteelt en een nieuw landbouw begrip was geboren. De Reo veiling, de groetenindustrie, de handelaars en de boeren staken de koppen bijeen en een nieuwe toekomst zag het daglicht. Wij zien ook hoe de velden op een moderne wijze zijn aangeplant, moesten de oude boeren terug  kunnen komen wel die mensen zouden  denken dat het tovert.

De nieuwe technieken zijn minder belastend voor de rug en de gewrichten. Het spreekt vanzelf dat een ganse dag arbeid met de bult in de rug en de neus naar beneden behoorlijk zwaar uitviel.

 Via de Ooigemstraat stappen wij terug de bewoonde wereld in en ondanks het dreigende wolkendek komt de zon er toch eventjes doorpiepen. Op het hoeveterras van de IJsbeer vinden wij onze tweede rustpost terug. Een mooi ingericht cafetaria in een oude schuur bieden de charme aan het hoeveleven, trouwens heel wat hoeve lekkernijen en specialiteiten worden er te koop aangeboden

Nog een goeie strook van om en bij de 5 km en wij zijn vertrokken voor het laatste gedeelte. Via pankartes op de velden leren wij verscheidene preisoorten kennen, ja maar wij waren toch op de hoogte van preisoorten, dag moeder wij kenden enkel maar zomer en winterprei en het liedje was uit.

Even verder op het parkoers krijgen wij een niet alledaags te aanschouwen beeld. Namelijk bij de vlasboer zien wij driehoekige schelfjes staan en die zijn handmatig gezet. Dat wekt toch een stukje geschiedenis op. Niet alleen het prachtig zicht, maar de geur van puur linnen komt ons tegemoet.

Even verder kunnen wij genieten van een gratis stortbadje maar wij bedanken voor de uitnodiging en wachten tot het waterkanon de richting veld kiest. Na een zwerftocht door kronkelende veldwegen komen wij terug voor het industrieterrein uit, na een poosje zijn wij de grote baan over en een smal rustig veldweggetje zal ons naar Aviflora terugbrengen.

Alhoewel het altijd steeds Aviflora is komt het niet tot een verveling, want telkens weet de parkoermeester in zijn parkoers een flink nieuw stuk in te brengen, daarom alleen uit nieuwsgierigheid komen wij hier zeer graag wandelen.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, dat is klassewerk.

Verder willen wij nog het afwisselende menu in de kijker brengen, want uitbater Marinc slaagt er steeds in om een zeer genietbare schotel op tafel te toveren, en dit tegen een zeer democratische prijs, daarom ook aan hem dezelfde eerbetuigingen. Ook de verschillende rustposten beschikken over een comfortabel en sfeervriendelijke omkadering.

Dat vormt alles samen met de mensen van dienst voor een echte familiale sfeer, en wat kan je als wandelaar nog meer wensen. Een prachtig afwisselende  wandeling, een goed stukje eten en een heerlijke frisse Brigand, het leven is echt mooi alleen is het de gepaste manier vinden, en dat kunnen zij hier bij Avifliora perfect aanbieden.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.