Prachtige orchideeën en landelijke tarmacjes rond Torhout

De vroege plensbuien hebben een bepaald aantal wandelaars afgeschrikt om van start te gaan. Maar het weer beterde zich en op een paar streepvlaagjes onder een loodzwaar dreigende hemel viel het al bij al nog mee; de wandeltemperatuur was om en bij de 20° en valt behoorlijk mee na de verzengende hitte van de vorige dagen en wij kiezen voor het 11 km parkoers.

Wij starten met een klein eindje grote baan richting Lichtervelde en op de spoorwegbrug krijgen wij een eerste indruk van de landelijke omgeving. Aan de batjeshoek mogen wij rechtsaf, en even later zijn wij de oude Kortemarkstraat in naar de weiden en de velden toe. Na een dikke kilometer is het zover, wij mogen ons regenscherm openen want wij krijgen een eerste vlaagje, en het wordt eventjes kermis in de hel, dat zegt men toch als tegelijkertijd de zon schijnt en het aan het regenen is, en zo bereiken wij de agglomeratie St. Henricus.

Wij stappen rustig verder en komen op het gehucht “ Houcke “ terecht. Hier stond van oudsher de herberg Swartehage die reeds op een kaart uit 1460 vermeld stond. Een andere reden van bekendheid zou kunnen zijn dat hier in de 16^de eeuw en zelfs vroeger een swinsmarkt (varkensmarkt ) werd gehouden. Op dit parkoers ook enkele grote boerderijen en door de verscheidene regenvlaagjes begint het gras terug mooi groen te worden, en o wat wil je nog een piepklein vlaagje kan er ook nog bij.

Wij wisselen de paleputstraat voor de heggestraat, en krijgen een fraai zicht op het licht golvende landschap. Ook op de velden tussen de landbouwgewassen ook wat tuinbouwgroenten. Aan een mooi en fraai onderhouden herenhuis uit 1928 nemen wij de tegelarestraat. Het is echt aangenaam wandelen tussen de velden langs deze vele smalle rustige tarmacjes met een wandeltemperatuur van om en bij de 20°. In die ietwat vochtige opwarmende temperaturen prikkelen de vele houtsoorten onze reukorganen met die heerlijke zomergeuren. Ondanks de vele vlaagjes laat men het waterkanon op een preiveld rustig zijn werk verder doen, en zo naderen wij Kortemark-Elle waar wij in café de welkom onze eerste rustpost benutten.

Als wij terug de weg opstappen rinkelt de bel van de overweg, eventjes wachten of de trein zou je omver rijden waar je bij bent. Wij vervolgen onze weg via de Spanjaardstraat , nog eventjes een mini windvlaagje van amper enkele honderden meter en dit vlaagje laat de gevoelstemperatuur gevoelig dalen maar het is maar eventjes.

Wij stappen de Spanjaardbeek over en zijn op de Spanjaard maar heel vroeger Ten Dale genaamd. De naam zou te wijten zijn aan de diepe insnijdingen in het dal door de beek, maar zij had ook de naam van ’s Herensbeke, en wat was daar de reden van? , wel de heer van Wijnendale had het recht deze beek economisch uit te baten, hij mocht er namelijk vis in kweken. In het verre verleden zouden nog een tweetal watermolens gestaan hebben.

Wij wisselen het tarmacje voor een veldweg die ons naar een wondermooi natuurgebied zal brengen. Hier en daar klatert het water omdat er een hoogte verschil in de bodem verborgen zit. Een houten brugje brengt ons zowaar over een moerasje. Maar dan begint het bloemenparadijs op de oevers van de beek. Een waar kleurfestijn van bloeiende orchideeën in verschillende kleuren, machtig mooie in grote hoeveelheden.

Van waar komt dat water en waar gaat het naartoe? . Wel op een kaart kan je een uitstroomgebied opmerken. Het water komt van het plateau van Wijnendale, Torhout, Lichtervelde, en Hooglede en stroomt via Kortemark, Handzame, Diksmuide en Nieuwpoort naar zee. Wij bevinden ons hier in het stroombekken van de IJzer

In de middeleeuwen was deze waterweg een belangrijke handelsverbinding tussen Torhout en Diksmuide.Ook het Vlaamse laken werd destijds via deze beek naar de Torhoutse jaarmarkt verscheept. Op het einde van de 19^de eeuw voeren hier nog koggen voorbij beladen met boerinnen die hun boter naar de Diksmuidse markt brachten lieten keuren of er geen haar in de boter zat en zij dan te koop aanboden.

Tenandere weet U waar het gezegde een haar in de boter vandaan komt, wel dat komt door de boterkeuring. Men sneed in de boter met een sikkel, en zo vond men eventueel beter het haar in de boter, en een eventueel haar in de boter en die was afgekeurd.

Nu terug op ons wandelparkoers mogen wij de bevoegde instanties en de landbouwers zeer dankbaar zijn voor het uitwerken van dit project, het is een natuurbelevenis op zijn eigen en als je dan leest dat men er knotbomen in plande, vooreerst voor de bescherming van het vee en de productie van brandhout. Bepaalde soorten om manden te kunnen maken, om de vogels een broedgebied te geven en nog heel wat andere reden dan zie je maar dat die aanleg niet zomaar lukraak is gebeurd, daarom langs deze weg onze oprechte dank en waardering voor dit werk.

Wij krijgen aan het einde nog de Bakvoordekapel te bewonderen, en ook een niet alledaagse. De kapel is gebouwd in 1940 door het echtpaar Constant Van Houtte en Celina Huysens, een diep christelijk maar ook zeer kroostrijk gezin want die hadden 19 kinderen in een periode van 19 jaar.In 2003 werd de kapel door de erfgenamen kosteloos geschonken aan de gemeente.

Wij komen voorbij de Moere, dicht bij dit kruispunt komen de koebeek, de leinaarbeek, de bakvoordebeek en de kwakkelbeek samen om de Spanjaardbeek aan te vullen. Vroeger noemde men dit gebied de roderiemeerschen een nu verdwenen naam. Hierin dit gebied zou een hoeve gelegen hebben die de huidige naam gaf aan de nieuwe woonkern met 6 boerderijen en dit gehucht was reeds bekend in 1570, maar in de loop der tijden zijn veel namen veranderd.

En zo slenteren wij verder langs rustig kronkelende tarmacjes en bereiken zo het einde van onze prachtige natuurwandeling tussen de velden en vooral de vele prachtige orchideeën machtig mooi.